Ημέρα της μητέρας: έχουν λόγο να γιορτάζουν οι μαμάδες στην ελλάδα;

Η ημέρα της μητέρας, που παραδοσιακά γιορτάζεται τη δεύτερη Κυριακή του Μάη, μολονότι ξεκίνησε ως αντιπολεμική πρωτοβουλία, ανήκει πλέον στις κατεξοχήν εμπορευματοποιημένες επετείους. Σε αντίθεση με την 8η Μάρτη, την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, που έχει ρίζες στη σοσιαλιστική διεθνή και διατηρεί μέχρι σήμερα  μαχητικό-φεμινιστικό πρόσημο, η ημέρα της μητέρας δεν γιορτάζεται με πορείες ή συλλογικές δράσεις.

Είναι μια μέρα που την περιμένουν με μεγαλύτερη προσμονή τα ανθοπωλεία, όπως και του Αγίου Βαλεντίνου, μήπως πουλήσουν κανένα λουλούδι παραπάνω σε μια εποχή που ο ρομαντισμός φθίνει.

Οι πωλήσεις καρτ ποστάλ, που επίσης φθίνουν την εποχή της ψηφιακής αλληλογραφίας, ίσως λάβουν μια μικρή τόνωση, έστω για μια μέρα. Αν και τα πιο συγκινητικά δώρα είναι συνήθως τα χειροποίητα. Ένα μπουκέτο αγριολούλουδα, άτσαλα δεμένο με κορδέλα, από κάποια αλάνα που γλίτωσε από την τσιμεντοποίηση, μια κάρτα ζωγραφισμένη με κηρομπογιά, ήταν συνήθως αρκετά για τις μαμάδες παλιότερων δεκαετιών. Εφόσον το δώρο συνοδευόταν από μια αγκαλιά, ένα φιλί και χρόνια πολλά από το αγαπημένο πλάσμα, οι μαμάδες έλιωναν, δεν χρειάζονταν περισσότερα.

Με λουλούδια κι αγκαλιές ή χωρίς, η ημέρα της μητέρας είναι μια αφορμή να δείξουμε στη μαμά μας ότι την αγαπάμε.

Οι ανισότητες δεν πλήττουν αποκλειστικά τις μαμάδες, αλλά όλες τις γυναίκες. Ειδικά για τις εργαζόμενες με παιδιά, τα εμπόδια και τα βάρη -στη δουλειά, το σπίτι, την κοινωνία- είναι δυσβάσταχτα.

Η φροντίδα των παιδιών, των αδύναμων και των ηλικιωμένων, οι ευθύνες της γονεϊκότητας, το αδιάκοπο νοιάξιμο για τα μικρά και καθημερινά, που χωρίς αυτά δεν μπορείς να ζήσεις τα μεγάλα και τα σπουδαία, εξακολουθεί να πέφτει πρωτίστως στους ώμους των γυναικών.

Η εικόνα στην Ελλάδα παραμένει ανησυχητική σε πολλαπλά μέτωπα, όπως αναφέρεται στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, του ΕΦΚΑ και της ΔΥΠΑ για το 2025-2026, όπως τα επεξεργάστηκε η ΕΝΥΠΕΚΚ.

Στην αγορά εργασίας: Η ανεργία στις γυναίκες (11,5%) παραμένει σχεδόν διπλάσια από εκείνη των ανδρών (6,9%) τον Μάρτιο 2026. Από τους συνολικά εγγεγραμμένους ανέργους στη ΔΥΠΑ, το 64,9% είναι γυναίκες. Παράλληλα, οι γυναίκες υπερεκπροσωπούνται στη μερική απασχόληση: 237.008 έναντι 179.837 ανδρών.

Στους μισθούς: Ο μέσος μηνιαίος μισθός των γυναικών στον ιδιωτικό τομέα ανέρχεται σε 1.179 ευρώ, έναντι 1.396 ευρώ για τους άνδρες — διαφορά 217 ευρώ. Οι γυναίκες εισπράττουν δηλαδή το 84,45% του μισθού των ανδρών συναδέλφων τους. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, το χάσμα φτάνει το 16,5% για ίση εργασία.

Στις συντάξεις: Οι γυναίκες συνταξιούχοι λαμβάνουν κατά μέσο όρο 281 ευρώ λιγότερα μηνιαίως από τους άνδρες στις συντάξεις γήρατος (20,5% χαμηλότερα), ενώ στις συντάξεις αναπηρίας η διαφορά φτάνει το 17,82%.