«μάρτυρας» ο γρηγόρης δημητριάδης για την νδ, την ευπ και την πατρίδα, «μαρτυρά» την ευθύνη της κυβέρνησης μητ

Ο πρώην γενικός γραμματέας του Μεγάρου Μαξίμου, Γρηγόρης Δημητριάδης, στην πρώτη συνέντευξη του (στην εφημερίδα Real) επιχειρεί να βάλει μια επικοινωνιακή τελεία στο σκάνδαλο των υποκλοπών, παρουσιάζοντας εαυτόν ως θεματοφύλακα των εθνικών συμφερόντων και της εθνικής ασφάλειας.

Προκειμένου δε να υποστηρίξει τη θέση του, καταφεύγει σε προσωπικές επιθέσεις στα θύματα των υποκλοπών, σε αναγωγή του εαυτού του περίπου ως μάρτυρα, με τη χριστιανική έννοια, και παραπλάνηση για τις δικαστικές εξελίξεις.

Μια προσεκτική ανάλυση των ισχυρισμών του, μέσα από το πρίσμα της κριτικής νομικών κύκλων και κορυφαίων θεσμικών παραγόντων, φανερώνει ένα αφήγημα γεμάτο δικονομικά κενά, θεσμικές αντιφάσεις και πολιτικές υπεκφυγές.

Στην απάντηση του ο Δημητριάδης υποστηρίζει ότι ανέλαβε την πολιτική ευθύνη προκειμένου να προστατέψει την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, την παράταξη του και πάνω από όλα την πατρίδα.

Η επίκληση της ανάληψης ευθύνης, βέβαια, χωρίς την παροχή ουσιαστικών εξηγήσεων, αποτελεί πράξη συγκάλυψης και όχι πατριωτισμού.

Στοιχειώδης δεοντολογία θα επέβαλε να ερωτηθεί πώς και για ποιο θέμα προστάτευσε την Υπηρεσία και την πατρίδα. Τι υπαινίσσεται;

Ο Δημητριάδης αποφεύγει, βέβαια, συστηματικά να απαντήσει για τις παρακολουθήσεις, τις νομότυπες και τις παράνομες. Δεν απάντησε ποτέ στο ποιος έδωσε τις εντολές για την επισύνδεση υπουργών, παραταξιακών συντρόφων του Δημητριάδη, εισαγγελέων, αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Παρότι δε, εμμέσως πλην σαφώς, παραδέχεται την εποπτεία που είχε στην ΕΥΠ, δεν έχει επιχειρήσει καν να δώσει μια κάποια εξήγηση για τις κοινές παρακολουθήσεις και για τα στοιχεία που δείχνουν την ύπαρξη ενός ενιαίου κέντρου μεταξύ ΕΥΠ και Predator.

Παραβλέπει, προφανώς, ότι σε κάθε σύγχρονο κράτος δικαίου, οι μυστικές υπηρεσίες δεν προστατεύονται από άτομα που δρουν με γνώμονα το παραταξιακό συμφέρον, αλλά από τη νομιμότητα και τον αυστηρό δημοκρατικό έλεγχο, από ανεξάρτητες Αρχές, ειδικές κοινοβουλευτικές επιτροπές, δικαστικό έλεγχο. Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα δημοκρατικού ελέγχου στις χώρες της Ευρώπης και πλούσια νομολογία την οποία, ως νομικός, δεν πρέπει να αγνοεί.

Πολιτικά μιλώντας, το γεγονός ότι όλα αυτά εντάσσονται από τον Δημητριάδη στο πλαίσιο ενός αισθήματος καθήκοντος απέναντι στη ΝΔ, αποτελεί ευθεία σύνδεση της παράταξης του με ένα κορυφαίο σκάνδαλο παραβίασης των κανόνων του κράτους δικαίου. Θα μπορούσε κανείς να σχολιάσει ότι ο Δημητριάδης υπερασπίζεται εαυτόν σπιλώνοντας την παράταξη του. Αλλά αυτό αφορά, βασικά, την παράταξη του.

Πέραν των νομικών, η ιστορία είναι αμείλικτη: Πρωτοδίκης ήταν ο Χρήστος Σαρτζετάκης όταν έκανε την ανάκριση για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ήταν ο Κωνσταντίνος Κόλλιας που τον πίεζε να το θάψει.