Η βρετανία ζει ένα déjà vu – η κυβέρνηση των εργατικών μετατρέπεται σε κυβέρνηση των τόρις
Ντέιβιντ Κάμερον, Τερέζα Μέι, Μπόρις Τζόνσον, Λιζ Τρας και Ρίσι Σούνακ. Πέντε Συντηρητικοί πρωθυπουργοί σε 14 χρόνια στη Βρετανία και μια πολιτική κρίση που φαινόταν να μην τελειώνει. Τώρα, με την κρίση στην κυβέρνηση των Εργατικών, είναι πολλά αυτά που θυμίζουν την κατάσταση στη χώρα, τα χρόνια μετά το Brexit και την οικονομική παράλυση.
Και ο Κιρ Στάρμερ έγινε πρωθυπουργός. Πιθανόν και εξαιτίας της απόγνωσης των Βρετανών έπειτα από 14 χρόνια διακυβέρνησης των Τόρις.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Economist, ο Κιρ Στάρμερ εξελέγη γιατί παρουσίασε τον εαυτό του ως το αντίθετο από το προηγούμενο. Τη χαοτική ανικανότητα. Δεν ήταν κάτι σπουδαίο, αλλά δεν ήταν οι Συντηρητικοί. Ή μήπως όχι;
Ωστόσο, η κυβέρνηση των Εργατικών υπό τον Κιρ Στάρμερ φαίνεται ότι τελικά είναι. Και το κόμμα του μεταμορφώνεται σε αυτό που κάποτε αποδοκίμαζε.
Οι Συντηρητικοί βουλευτές, απογοητευμένοι από την κυβέρνησή τους, απέρριπταν τον ένα πρωθυπουργό μετά τον άλλο. Το 2022, άλλαξαν τρεις σε δύο μήνες. Από τους πέντε πρωθυπουργούς τους από το 2010, μόνο ο Κάμερον άντεξε περισσότερο από τρία χρόνια. Κανείς δεν έκανε ολόκληρη θητεία, παρά το γεγονός ότι κέρδιζαν τις εκλογές.
Και τώρα, η κυβέρνηση των Εργατικών, με λιγότερα από δύο χρόνια στην εξουσία, μετατρέπεται σε ότι είχε καταγελάσει και επιτιμήσει.
Σχεδόν 100 βουλευτές έχουν ζητήσει την παραίτηση του Στάρμερ. Και οι αντίπαλοί του μέσα στο κόμμα, κατά τον Economist, αν αργούν να κινηθούν είναι από έλλειψη στρατηγικής και δειλίας. Έτσι, ο Στάρμερ παραμένει επικεφαλής στην κυβέρνηση των Εργατικών. Για την ώρα.
Έτσι, οι ασθένειες των Συντηρητικών κόλλησαν στους Εργατικούς. Στο Εργατικό Κόμμα, τα ζητήματα του κράτους αντιμετωπίζονται πλέον εξ ολοκλήρου μέσα από το πρίσμα του κόμματος. Η κυβέρνηση των Εργατικών λειτουργεί με την εξής λογική: Γιατί να μην επανενταχθούμε στην ΕΕ για να ενισχύσουμε τις πιθανότητές μας να ανακαταλάβουμε το δημοτικό συμβούλιο του Λάμπεθ; Θα καθησύχαζε μια ρήξη με τον Ντόναλντ Τραμπ τους διστακτικούς ψηφοφόρους στο Γκόρτον και το Ντέντον; Πώς θα έβλεπαν τα μέλη, ας πούμε, τον Γουές Στρίτινγκ ως ηγέτη;
Οι Συντηρητικοί έφεραν την επαναστατική για τη Βρετανία εκλογή του πρωθυπουργού από τα μέλη του κόμματος. Και ο πρωθυπουργός γινόταν αυτοδικαίως και πρόεδρος. Εκλογικό σώμα ήταν εκείνοι που πλήρωσαν 25 λίρες για την εγγραφή στο κόμμα.
Στους Εργατικούς υπάρχει μια διαφορά. Η ένταξη στο κομματικό εκλογικό σώμα κοστίζει πιο ακριβά: 74 λίρες.
