Ούτε μία, ούτε δύο, ούτε τρεις - οι 37 φορές που ο τραμπ είπε ότι επίκειται συμφωνία με το ιράν

Ο πόλεμος ΗΠΑ – Ιράν έχει ξεπεράσει τις 100 μέρες.  Από τις 8 Απριλίου που τέθηκε σε ισχύ κατάπαυση πυρός και ξεκίνησαν έμμεσες συνομιλίες με τη μεσολάβηση του Πακιστάν η εκεχειρία έχει κινδυνεύσει να τιναχτεί πολλές φορές στον αέρα με αποκορύφωμα την ανταλλαγή επιθέσεων Ιράν – Ισραήλ που ξέσπασε στις 7 Ιουνίου και φάνηκε να τίθεται υπό έλεγχο σχεδόν ένα 24ωρο αργότερα.

Είναι κοινός τόπος ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αναζητά διακαώς μία συμφωνία με το Ιράν καθώς πιέζεται να κλείσει το μέτωπο λόγω της ασφυξίας που προκαλείται στην παγκόσμια οικονομία από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ενώ ο αρχικός στόχος ανατροπής του καθεστώτος της Ισλαμικής Δημοκρατίας αποδείχτηκε πολύ γρήγορα μη ρεαλιστικός.

Σε αυτό το πλαίσιο έχει γίνει σαφές ότι το Ιράν έχει το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις σε σχέση με το διάστημα πριν από την έναρξη του πολέμου, που είχε αναγκαστεί να πάει σε συνομιλίες όπου την ατζέντα την έθεταν οι ΗΠΑ και οι όροι που πρότειναν στην Τεχεράνη ήταν όροι συνθηκολόγησης.

Πλέον το Ιράν ζητά την αποδέσμευση 24 δισ. δολαρίων από ιρανικά κεφάλαια – τα μισά τα ζητούν μπροστά – ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης για να συνεχίσει να διαπραγματεύεται με τις ΗΠΑ.

Την εικόνα της στριμωγμένης υπερδύναμης στα Στενά του Ορμούζ χειροτερεύει η αλλοπρόσαλλη τακτική του αμερικανού προέδρου και οι ακόμα πιο αλλοπρόσαλλες δηλώσεις του.

Το κεντρικό άρθρο του CNN σήμερα 9 Ιουνίου είναι αφιερωμένο στις δεκάδες φορές που ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι μία συμφωνία με το Ιράν πλησιάζει, χωρίς εντούτοις κάτι τέτοιο να φαίνεται προς το παρόν στον ορίζοντα.

Από την αρχή του πολέμου, ο Τραμπ έχει προβεί σε αυτόν τον ισχυρισμό τουλάχιστον 37 φορές σε αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε δημόσιες εμφανίσεις, σε δηλώσεις στα ΜΜΕ. Την αισιοδοξία του συνοδεύει συνήθως και η επωδός ότι το Ιράν ζητά απεγνωσμένα να κάνει μία συμφωνία.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ανάμεσα στις δηλώσεις για λήξη του πολέμου με διαπραγματεύσεις έχουν μεσολαβήσει επίσης πολλές απειλές για επανέναρξη του πολέμου και ισοπέδωση του Ιράν.

Την επόμενη μέρα, άρχισε να διατυμπανίζει αυτό που εξελίχθηκε σε ένα ρεφρέν: ότι το Ιράν ήθελε απεγνωσμένα να κλείσει μια συμφωνία.

Παρά τον ισχυρισμό ότι το Ιράν ήταν τόσο ανυπόμονο να κλείσει τη συμφωνία, κατά κάποιον τρόπο την αρνήθηκε για δυόμισι μήνες ακόμη.