Ένα στα τέσσερα παιδιά στην εε διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας - διαχρονικό και σοβαρό το πρόβλημα στην ελλάδα

Η επισιτιστική ανασφάλεια (έλλειψη πόρων για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών) ακόμη κι αν δεν διαρκεί πολύ, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το παιδί και να του προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.

Ένα στα τέσσερα παιδιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση κινδυνεύει από επισιτιστική ανασφάλεια και κατ’ επέκταση φτώχεια.

Περισσότερο από το 8% του πληθυσμού δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει ένα γεύμα με βάση το κρέας ή ένα αντίστοιχο χορτοφαγικό γεύμα κάθε δεύτερη μέρα.

Η χώρα μας, βρίσκεται ανάμεσα στα κράτη της ΕΕ που αντιμετωπίζουν έντονα το πρόβλημα της επισιτιστικής κρίσης στα παιδιά, όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία.

Το δικαίωμα στην τροφή πρέπει να γίνει αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή περίπου το 20% του ευρωπαϊκού πληθυσμού κινδυνεύει από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό και ένα στα τέσσερα παιδιά κινδυνεύει από επισιτιστική ανασφάλεια.

Μέσα από δεκαέξι συγκεκριμένα αιτήματα, που καλύπτουν ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων, οι διοργανωτές ζητούν να διασφαλιστεί αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα σε όλους μέσω αξιοπρεπούς και βιώσιμης πρόσβασης σε τρόφιμα.

Στην Ελλάδα, η επισιτιστική ανασφάλεια στα παιδιά παραμένει ένα σοβαρό, διαχρονικό κοινωνικό ζήτημα, το οποίο εντάθηκε αρχικά κατά την οικονομική κρίση και συνεχίζει να συντηρείται λόγω του πληθωρισμού, της ακρίβειας στα τρόφιμα και των οικονομικών πιέσεων στα ευάλωτα νοικοκυριά.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που προκύπτουν από την έκθεση του 2025 για την φτώχεια στην Ελλάδα, 26,9% του πληθυσμού της χώρας (2,74 εκατ. άτομα) διαβιώνουν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού — ποσοστό αυξημένο κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Η παιδική φτώχεια παραμένει υψηλή (22,4%), ενώ ο κίνδυνος υλικής και κοινωνικής στέρησης επίσης αυξήθηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).

Η ένταση εργασίας, οι χαμηλοί μισθοί, η εργασιακή ανασφάλεια και η αναντιστοιχία μεταξύ εισοδημάτων και υψηλών τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης και στην κατανάλωση ενέργειας εξακολουθούν να παγιδεύουν τους εργαζόμενους στη φτώχεια παρά τις όποιες επιμέρους βελτιώσεις.