Η τουρκία επιστρέφει σε σκληρή γραμμή - η κατασπατάληση των «ήρεμων νερών» και ο κίνδυνος νέου γύρου έντασης

Αργά αλλά σταθερά η Τουρκία επιχειρεί να διαταράξει τα ήρεμα νερά και αυτή τη φορά με τετελεσμένα που θα μπορούσαν να έχουν ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες για την Ελλάδα.

Όπως τονίζουν αναλυτές δε για την Άγκυρα το νομοσχέδιο που θα έρθει στην τουρκική Εθνοσυνέλευση το Οκτώβριο – το αργότερο – είναι κάτι που επεξεργάζονται επί σειρά ετών και θα είναι η δική τους ολοκληρωμένη απάντηση στο νόμο Μανιάτη.

Ωστόσο όπως επισημαίνουν διπλωμάτες και αναλυτές που παρακολουθούν τις εξελίξεις το ίδιο αφήγημα υπήρξε και με το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ωστόσο αυτό που επί της ουσίας το κατέστησε μη εφαρμόσιμο ήταν η συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών Ελλάδας – Αιγύπτου.

Σύμφωνα με δε τον καθηγητή διεθνούς δικαίου Πέτρο Λιάκουρα (ραδιόφωνο ΕΡΤ) η επιλογή των θαλάσσιων πάρκων δεν είναι επίσης τυχαία, αφού επιλέχθηκαν περιοχές που αποτυπώνουν την αρχή και το τέλος των συνόρων με την Τουρκία, του Βορείου Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Ο Λιάκουρας υπενθυμίζει την πρόθεση της Τουρκίας να κάνει οριοθέτηση με την Αίγυπτο και σημειώνει ότι μέχρι τότε θέλει αυτή την περιοχή να την κλείσει για περιβαλλοντικούς λόγους, να την εντάξει σε μία ΑΟΖ την οποία θα θεσπίσει μονομερώς άμα τη δυνάμει του νόμου, για τη Γαλάζια Πατρίδα. Να είναι δηλαδή αυτά τα πάρκα ένας προπομπός μίας εκτεταμένης ΑΟΖ, ως αποτέλεσμα του τουρκικού νομοσχεδίου για τη Γαλάζια Πατρίδα, το οποίο ενδεχομένως θα δίνει την εξουσιοδλοτηση στον τούρκο πρόεδρο να οριοθετήσει θαλάσσιες ζώνες μονομερώς.

Και σημειώνει ότι η Τουρκία ακολουθεί την τακτική του creeping jurisdiction, δηλαδή της προοπτικής μετατροπής ζωνών περιβαλλοντικής προστασίας σε στρατηγικές εάν αυτές προστεθουν στο πακέτο των θαλάσσιων κυριαρχικών δικαιωμάτων του επίμαχου νομοσχεδίου.

Επισημαίνεται δε ότι ο κίνδυνος από την ανακήρυξη της ΑΟΖ, από την Τουρκία είναι ένα τετελεσμένο, το οποίο θα στραφεί σε βάρος των διεκδικήσεων της Ελλάδας, περιορίζοντας μια περιοχή την οποία σήμερα μπορούμε να την επικαλούμαστε ότι μπορούμε να την οριοθετήσουμε, με την Άγκυρα να την ονομάζει δική της.

Η κίνηση των θαλάσσιων πάρκων εκτιμάται ότι θα έχει πολλαπλάσια αποτελέσματα, αφού – μεταξύ άλλων και παρά τους όποιους ισχυρισμούς της Άγκυρας – επηρεάζει και τη ναυσιπλοΐα αφού την απομονώνεις. Ακόμα επηρεάζεται σημαντικά η ελεύθερη αλιεία η οποία γίνεται πέριξ των νησιών που επηρεάζονται από τα θαλάσσια πάρκα από έλληνες ψαράδες. Συνέπειες που φτάνουν μέχρι την επιστημονική έρευνα και την πόντιση καλωδίων.

Και βάσει τον Λιάκουρα η Άγκυρα με αυτό τον τρόπο επιχειρεί να ενθυλακώσει τα νησιά, να τα απομονώσει και να τα απομονώσει με τρόπο θα τα καθιστά ευάλωτα. Κάτι που συμβάλλει και στο αφήγημα περί αποστρατικοποίηση των νησιών με τελικό στόχο η Άγκυρα να έχει λόγο για ότι λαμβάνει χώρα στο Αιγαίο, αλλά και να ελέγχει τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τον κίνδυνο η Άγκυρα να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ επισημαίνουν και οι διπλωμάτες, οι οποίοι τονίζουν ότι αναβαθμίζει τις τουρκικές διεκδικήσεις και καθιστά ορατό το ενδεχόμενο η Τουρκία να θελήσει να υπερασπιστεί και στρατιωτικά την περιοχή, αυξάνοντας την πιθανότητα έντασης και θερμού επεισοδίου.