Τρία «γαλάζια» σενάρια για την πρώτη κάλπη: οι πιέσεις στο πασοκ, το φλερτ με λατινοπούλου, ο «ρυθμιστής» σαμα
Σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον, κυβερνητικά στελέχη προεξοφλούν ότι θα υπάρξει και δεύτερη κάλπη (παρότι ούτε κι εκεί βλέπουν εφικτό στόχο την αυτοδυναμία) και θεωρούν κρίσιμη μεταβλητή το ΠΑΣΟΚ, τη στρατηγική που θα ακολουθήσει η Χαριλάου Τρικούπη εν όψει εκλογών, αλλά και τη σειρά κατάταξης που θα καταγράψει στην πρώτη κάλπη.
Εφόσον οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και το ΠΑΣΟΚ χάσει τη δεύτερη θέση από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, τότε θα είναι -λένε- ακόμα πιο ευάλωτο στις πιέσεις της κυβέρνησης, η οποία στα λόγια θα του ρίχνει γέφυρες για συνεργασία, αλλά στην πραγματικότητα θα επιδιώκει να το εμφανίσει ως αδιάλλακτο που αρνείται να συνεργαστεί, επιχειρώντας έτσι να του αποσπάσει ψηφοφόρους στις δεύτερες εκλογές.
Και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση προσπαθεί να σπρώξει το ΠΑΣΟΚ πιο αριστερά, γιατί έτσι θεωρεί ότι θα μπορέσει να του αποσπάσει ψηφοφόρους που κατατάσσονται στα κεντρογενή ακροατήρια, τα οποία διεκδικεί και η ΝΔ.
Βέβαια κρίσιμη παράμετρος για τον όποιο σχεδιασμό του Μαξίμου, στο κυβερνητικό στρατόπεδο αναγνωρίζουν ότι είναι το ποσοστό που θα καταγράψει η ΝΔ στην πρώτη κάλπη. Είναι άλλο -λένε να πάρει 30% και πάνω και με αυτό το ποσοστό να πει ότι πάει σε δεύτερες εκλογές με τη ρητορική του στόχου της αυτοδυναμίας (όσο ανέφικτη και αν παραμένει) και είναι διαφορετικό να πασχίζει για το 25% που οδηγεί στο κλιμακωτό μπόνους εδρών και μοιραία να μη μπορεί να δικαιολογήσει την επίκληση του στόχου της αυτοδυναμίας για τις δεύτερες εκλογές, αλλά απλώς μια καλύτερη θέση για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.
Και εκεί βέβαια επανέρχεται το ζήτημα ότι αυτή τη στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει δυνητικό κυβερνητικό εταίρο γιατί κανένα κόμμα δεν φαίνεται διατεθειμένο να συγκυβερνήσει μαζί του. Με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ (που η κυβέρνηση υποδεικνύει ως μοναδικό υποψήφιο εταίρο) έχει αποκλείσει και με απόφαση συνεδρίου τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, στο κυβερνητικό στρατόπεδο υποχρεώνονται να κοιτάξουν αλλού.
Και εδώ ερχόμαστε στο τρίτο σενάριο, που λαμβάνει ως δεδομένη τη μη επίτευξη αυτοδυναμίας αλλά και την απουσία οποιουδήποτε δυνητικού κυβερνητικού εταίρου για τη ΝΔ και ένα εκλογικό αποτέλεσμα τέτοιο που θα δημιουργούσε το υπέδαφος για να τεθεί θέμα ηγεσίας στο κυβερνών κόμμα.
Αυτό το σενάριο μιλάει, λοιπόν για άλλο πρόσωπο αντί του Κυριάκου Μητσοτάκη στη θέση του πρωθυπουργού, ούτως ώστε να υπάρξουν πολιτικές δυνάμεις που θα δεχτούν να συναινέσουν στο σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα είναι επικεφαλής της ο νυν πρωθυπουργός.
