Να οχυρωθεί η δημοκρατία και να ενισχυθεί η νέα δημοκρατία δεν είναι ταυτόσημες έννοιες

Παρατηρώ τη ρητορική του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και των άλλων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας τις τελευταίες μέρες.

Ο κεντρικός τόνος είναι ότι αυτή τη στιγμή η δημοκρατία απειλείται από την τρομοκρατία και την πολιτική βία που κατά βάση στοχοποιούν την κυβέρνηση και το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Απέναντι σε αυτό πρέπει όλα τα κόμματα όχι μόνο να αποδοκιμάσουν την τρομοκρατία αλλά και να αποδείξουν ότι σε κανένα βαθμό δεν υιοθετούν τη ρητορική διχασμού και πολιτικού μίσους, που κατά τη γνώμη της κυβερνητικής παράταξης τροφοδοτεί την πολιτική βία και την τρομοκρατία.

Πιστεύω ότι στην κυβερνητική ρητορική υπάρχουν μια σειρά από λαθροχειρίες που κυρίως σχετίζονται με την προεκλογική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας και όχι την προστασία της δημοκρατίας μας.

Καταρχάς προφανώς και δεν τίθεται κανένα ζήτημα ως προς την καταδίκη της πολιτικής βίας και της τρομοκρατίας που δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατία. Και σίγουρα οι υπεύθυνοι για τέτοιες πράξεις πρέπει να υποστούν τις συνέπειες του νόμου, ενώπιον της δικαιοσύνης και με σεβασμό στο γράμμα και το πνεύμα του νόμου.

Φυσικά, υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρήσουμε έναν ορισμό της τρομοκρατίας που να αναλογεί στη βαρύτητα μιας τέτοιας έννοιας.

Έχει να κάνει και με το πώς προσπαθεί να ορίσει τις πολιτικές διαχωριστικές γραμμές. Γιατί όλο το τελευταίο διάστημα προσπαθεί να πείσει ότι είναι η μόνη παράταξη που εκπροσωπεί τη σταθερότητα, την κανονικότητα και – για να χρησιμοποιήσω μια παλιομοδίτικη πια έκφραση – την ομαλότητα. Όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και πρωτίστως η Αριστερά, σύμφωνα με αυτή την κυβερνητική ρητορική, εκπροσωπούν την αποσταθεροποίηση, καθώς δικαιολογούν κοινωνικά αιτήματα και υποθάλπουν κοινωνικούς αγώνες που τροφοδοτούν την ανομία και τελικά την τρομοκρατία.

Είναι σαφές ότι όλα αυτά στερούνται σοβαρότητας και ταυτόχρονα είναι επικίνδυνα.

Στερούνται σοβαρότητας γιατί είναι προφανές ότι δεν υπάρχει καμία σύνδεση ανάμεσα στην κοινωνική διαμαρτυρία και διεκδίκηση, ή τις αξίες της Αριστεράς – και της προοδευτικής παράταξης γενικότερα – και την τυφλή πολιτική βία της τρομοκρατίας.

Το γιατί το κάνει αυτό η Νέα Δημοκρατία είναι απολύτως κατανοητό: θέλει να διαμορφώσει μια πόλωση έτσι ώστε να συσπειρώσει γύρω της ένα πιο συντηρητικό κοινό που θέλει ασφάλεια και σταθερότητα.