Ο άδωνις γεωργιάδης και ο μιθριδατισμός στη λογική ότι και η υγεία (και η ζωή) εμπόρευμα είναι

Κάθε κόμμα κατά καιρούς είχε τον Κίμωνα Κουλούρη του, για να είμαστε δίκαιοι, αλλά αυτός ξεχώριζε.

Και στη ΝΔ τον ρόλο του Κίμωνα Κουλούρη διεκδικεί να παίξει, εδώ και αρκετό καιρό ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Αυτό βέβαια που δεν έχει κατανοήσει ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ότι πλέον χώρος για φιγούρα στην πολιτική δεν υπάρχει. Δεν περνάνε στον κόσμο τέτοιες πρακτικές. Ή τουλάχιστον, για να είμαι πιο ακριβής, δεν κάνουν αυτές πια τη διαφορά.

Αναλώσιμοι είναι πάντα σε τελική ανάλυση οι… Κουλούρηδες. Πιόνια προς θυσία στη σκακιέρα.

Όπως δεν μπορεί να καταλάβει και πώς λειτουργούν τα μεγάλα θεσμικά μέσα όπως είναι το in, η παλαιότερη, μεγαλύτερη και κυρίως πιο αξιόπιστη ενημερωτική ιστοσελίδα στην Ελλάδα.

Ναι, τα θεσμικά μέσα ενημέρωσης έχουν ιδιοκτήτη και ουδέποτε τον κρύβουν. Και πολιτική γραμμή ή απόχρωση μπορούν να έχουν. Όπως έχουν επίσης και τεκμηρίωση και εγκυρότητα και πολυφωνία και διάκριση είδησης και σχολιασμού.

Τα μέσα που αποτελούν την εξήγηση γιατί είμαστε στην 88η θέση παγκοσμίως ως προς την ελευθερία του Τύπου και στην τελευταία μέσα στην ΕΕ, πίσω από χώρες όπως η Ουγγαρία και η Μάλτα.

Όσο για το πώς ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης αντιμετωπίζει την ευθύνη του να απαντάει όταν ένα μέσο ενημέρωσης του θέτει ένα συγκεκριμένο ερώτημα, αυτό φαίνεται από το ότι ενώ έγραψε ένα ολόκληρο μακρινάρι για να απαντήσει στο in, με χαρακτηριστική επιμέλεια απέφυγε να απαντήσει στο γιατί και με ποια αρμοδιότητα διοικήσεις νοσοκομείων του δίνουν πληροφορίες για ασθενείς που νοσηλεύονται και για το ιατρικό ιστορικό τους, παραβιάζοντας το ιατρικό απόρρητο. Ούτε απάντησε στα στοιχεία που παραθέσαμε και δείχνουν τα κενά και τις αλχημείες στη δική του προσπάθεια να μας πείσει ότι όλα πάνε καλά με το ΕΣΥ.

Καπιταλισμός είναι σκληρή δουλειά, επένδυση με προοπτική, επίγνωση ότι η εργασία παράγει τον πλούτο (και τα κέρδη), γνώση και ανταγωνισμός με κριτήριο τη βελτίωση της παραγωγικότητας και την ανάπτυξη νέας τεχνολογίας.

Το κράτος που βάζει κανόνες, προσφέρει ασφάλεια, φτιάχνει νόμους και δεν αφήνει την αγορά να γίνει ζούγκλα όπου επιβιώνει μόνο ο πιο ισχυρός, και προφανώς εισπράττει φόρους και για να προσφέρει υπηρεσίες δωρεάν και για να φτιάχνει υποδομές και για να κάνει αναδιανομή εισοδήματος και να διορθώνει ανισότητες.