Και όμως κ. μητσοτάκη το «εντιμόμετρο» μπορεί να κρίνει ακόμη και τις εκλογές

Θα μου πείτε: και σε τελική ανάλυση όλα αυτά τι αφορούν τον πολίτη που αυτό που τον νοιάζει είναι να μπορεί να τα βγάλει πέρα κάθε μήνα αντιμέτωπος με την έκρηξη ακρίβειας, που τον απασχολεί εάν το παιδί του θα περάσει σε πανεπιστημιακή σχολή στην πόλη όπου κατοικεί, γιατί χρήματα για δεύτερο σπίτι δεν υπάρχουν, που αγωνιά για το εάν η επιχείρηση που με τα χίλια ζόρια έφτιαξε θα μπορέσει να αντέξει;

Τον αφορούν για πάρα πολλούς λόγους. Καταρχάς, γιατί όταν ευνοείται κάποιος επειδή απλώς έχει κομματικές διασυνδέσεις ή – ακόμη χειρότερα – ήταν διατεθειμένος να δείξει την ευγνωμοσύνη του εκεί που πρέπει, αυτό σημαίνει ότι δεν ευνοείται κάποιος άλλος που μπορεί να προσέφερε καλύτερες υπηρεσίες ή ότι προχωρούν έργα ή παρεμβάσεις που δεν έχουν καλό σχεδιασμό. Έπειτα, γιατί αυτό σημαίνει αντικειμενικά διασπάθιση πόρων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολύ καλύτερα. Και βέβαια γιατί όταν γενικεύεται ένα τέτοιο κλίμα παύει το κράτος να λειτουργεί υπέρ των πολιτών, γιατί δεν το αισθάνονται πλέον ως αρωγό σε δύσκολες στιγμές.

Γι’ αυτόν τον λόγο και σε αντίθεση με την επένδυση της κυβέρνησης στο ότι οι πολίτες έχουν γίνει πια κυνικοί, ολοένα και περισσότερο βλέπει κανείς τη διαφθορά να είναι ένα πρόβλημα που οι πολίτες ολοένα και περισσότερο αναφέρουν στις δημοσκοπήσεις.

Και βεβαίως δεν ισχύει ότι αυτά είναι φαινόμενα που συμβαίνουν διαχρονικά. Γιατί όποια γνώμη και εάν έχει κανείς για τη διακυβέρνηση ανάμεσα στο 2015 και το 2019, το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν την κατηγόρησε για διαφθορά. Και η εντιμότητα μπορεί να μην μπορεί από μόνη της να πληρώσει το νοίκι, όμως μπορεί να εξασφαλίσει ότι οι πόροι που μπορεί να υπάρχουν για να  βρεθεί σε καλύτερη μοίρα αυτός που δυσκολεύεται να πληρώσει το νοίκι δεν θα πάνε χαμένοι.

Αυτό είναι κάτι που οι πολίτες το αντιλαμβάνονται ολοένα και περισσότερο και γι’ αυτό, σε πείσμα των κυβερνητικών προσδοκιών, θα ψηφίσουν και με βάση το ποιος είναι πιο έντιμος.