Η αμφισβήτηση των ήρεμων νερών και η στοχοποίηση της ελλάδας από την τουρκία και λόγω ισραήλ

Οι εκλογές είναι πλέον στον ορίζοντα ακόμα και αν η ημερομηνία δεν έχει ξεκαθαρίσει και τα εθνικά θέματα όπως σε κάθε προεκλογική περίοδο έτσι και τώρα κυριαρχούν στο δημόσιο διάλογο.

Τα ελληνοτουρκικά έχουν για μία ακόμα φορά την τιμητική τους, με την Άγκυρα να στρώνει το έδαφος με το πολυδιαφημισμένο στην Τουρκία, νομοσχέδιο για τη Γαλάζια Πατρίδα, που αναμένεται τον Οκτώβριο και προπομπό την ανακήρυξη των δύο θαλάσσιων πάρκων.

Είναι σαφές ότι η Άγκυρα αντιδρά στις κινήσεις της Ελλάδας και υποδεικνύει τα δύο θαλάσσια πάρκα της τα οποία είναι παράνομα αφού ξεπερνούν την αιγιαλίτιδα ζώνη της και εκτείνονται σε διεθνή ύδατα χωρίς συμφωνία με την γειτονική χώρα, στην προκειμένη περίπτωση την Ελλάδα.

Οι χάρτες της Τουρκίας δεν εμπεριέχουν νέες διεκδικήσεις, βασίζονται στη Γαλάζια Πατρίδα και είναι επανάληψη των χαρτών που η Άγκυρα έχει ήδη καταθέσει στην UNESCO.

Το ερώτημα για τους διπλωμάτες είναι αν η Τουρκία θα θελήσει να υπερασπιστεί τις εξαγγελίες της στο πεδίο και μέχρι πού είναι διατεθειμένη να φτάσει καθώς και αν θα απειλήσει με θερμό επεισόδιο.

Ωστόσο αναλυτές που μίλησαν στο in συνδέουν την τουρκική προκλητικότητα και με την ένταση που υπάρχει στο πεδίο των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ, με πλέον πρόσφατο παράδειγμα την κατάσταση στη Συρία.

Για την Άγκυρα η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ καθώς και οι αναλύσεις που κατά καιρούς έχουν δημοσιευθεί και θέλουν το Τελ Αβίβ να συμβάλει στην υπεράσπιση της Κύπρου έναντι της κατοχής, έχουν ανοίξει τον ασκό του Αιόλου επηρεάζοντας άμεσα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Ενδεικτικό το δημοσίευμα της Μιλλιέτ που στηλιτεύει την επίσκεψη του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Δημήτρη Χούπη στο Ισραήλ.

Στην ανάλυση της Τουρκίας η συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ είναι επιζήμια για τα συμφέροντα της και ως εκ τούτου στρέφεται εναντίον της. Σε αυτό έχουν συμβάλλει και οι έσχατες δηλώσεις τόσο από τον ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, που βαδίζει προς εκλογές και αναζητά σανίδα σωτηρίας, κυρίως, και ο οποίος έχει εντάξει στη ρητορική του την τουρκική επιθετικότητα κατά της Ελλάδας, αλλά και το Κυπριακό, προς ίδιον όφελος προφανώς. Σε αντίθεση με το παρελθόν που ακόμα και σε κρίσιμες στιγμές που η Αθήνα επιζητούσε κάποια δήλωση στήριξης από το Ισραήλ, η κυβέρνηση της χώρας επέλεγε να διατηρήσει αυστηρές ισορροπίες και αποστάσεις.

Ακόμα και αν η Αθήνα ξεκαθαρίζει σε όλους τους τόνους ότι οι διεθνείς συνεργασίες της δεν στρέφονται εναντίον κανενός.