Κάποια στιγμή έρχεται όντως η ώρα της δικαιοσύνης – και τότε εξουσία παύει να σημαίνει ατιμωρησία
Ο Χρήστος Τριαντόπουλος δεν κατηγορήθηκε για μια άμεση εμπλοκή στην ακολουθία των κυβερνητικών ευθυνών που συνέβαλαν στο να φτάσουμε στο σημείο δύο τρένα να κινούνται στα τυφλά, στην ίδια γραμμή, σε αντίθετη κατεύθυνση, μια ακολουθία που περιλαμβάνει όλα τα προβλήματα σε σχέση με τη μη υλοποίηση των αναγκαίων υποδομών για την ασφαλή κίνηση που θα απέτρεπαν ένα τέτοιο δυστύχημα.
Κατηγορήθηκε για κάτι που δείχνει τον τρόπο που προσπάθησε να διαχειριστεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη την απόδοση ευθυνών για την τραγωδία. Και αυτό, εμμέσως πλην σαφώς, ήταν και μια παραδοχή ότι γνώριζαν ότι είχαν ευθύνες.
Μόνο που εάν όλα ήταν αποτέλεσμα ανθρώπινων λαθών, τότε προφανώς δεν υπήρχαν κυβερνητικές ευθύνες για το δυστύχημα. Αυτή ήταν η κυβερνητική στρατηγική. Βεβαίως, αυτό που αποσιωπούσε είναι ότι η ασφάλεια των συγκοινωνιών και των μεταφορών δεν στηρίζεται ποτέ στο ότι δεν θα υπάρξει ανθρώπινο λάθος, αλλά στο ότι ακόμη και εάν υπάρξει αυτό, θα υπάρχουν οι ασφαλιστικές δικλείδες ώστε το λάθος να μην οδηγήσει σε καταστροφή.
Και εδώ είναι που έχουμε την πραγματική κυβερνητική ευθύνη: όχι μόνο δεν εξασφάλισε ότι θα είχαν γίνει έγκαιρα τα απαραίτητα έργα, αλλά δήλωνε – δια στόματος του αρμόδιου υπουργού Κ. Καραμανλή – ότι δεν τίθεται θέμα ασφάλειας, παρότι γνώριζε, ή όφειλε να γνωρίζει ότι υπήρχαν τμήματα της διαδρομής που ένα απλό λάθος θα οδηγούσε σε τραγωδία.
Και εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτή παραμένει μια πραγματική πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης και μια πραγματική ποινική ευθύνη – όπως και η ίδια ΝΔ αναγκάστηκε να παραδεχτεί – του αρμόδιου υπουργού. Εξ ου και το ότι ο Κ. Καραμανλής επίσης έχει παραπεμφθεί από τη Βουλή και η υπόθεσή του εκκρεμεί ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου που θα αποφασίσει εάν θα παραπεμφθεί σε Ειδικό Δικαστήριο.
Όμως, έτσι απλώς αποδεικνύουν ότι δεν αντιλαμβάνονται πόσο βαθύ είναι το αίτημα δικαιοσύνης για αυτή την τραγωδία και πόσο καθοριστικό για το πώς προσανατολίζονται πολιτικά οι άνθρωποι. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό ότι επιτέλους είναι πιθανό υπουργοί να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη. Γιατί αυτή η κοινωνία έχει ανάγκη να πιστέψει ότι εξουσία δεν σημαίνει ατιμωρησία.
