Καρφιά καραμανλή για τη μονοδιάστατη στροφή στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης μητσοτάκη

Τη δική του διαφορετική λογική και τη σύγκρουση στρατηγικής μεταξύ του ίδιου και του Κυριάκου Μητσοτάκη, αναφορικά με την οικονομική διπλωματία και την εξωτερική και αναπτυξιακή πολιτική της χώρας, αναδεικνύει με την παρέμβασή του στην εκδήλωση για τα 30 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου, ο Κώστας Καραμανλής.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνετε σήμερα. Η επέτειος των 30 χρόνων από την ίδρυση του Ελληνοκινεζικού Επιμελητηρίου σηματοδοτεί μια μακρά πορεία συνεισφοράς στις ελληνοκινεζικές επιχειρηματικές σχέσεις και συμβολής στην επιχειρηματική ανάπτυξη της χώρας μας. Και επικαιροποιεί το γεωπολιτικό όραμα που μοιραζόμαστε για την καθιέρωση της Ελλάδας ως κόμβου ανάπτυξης και συνεργασίας στην περιοχή με την αξιοποίηση όλων των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων.

Σχεδόν πριν από είκοσι χρόνια, Ελλάδα και Κίνα συμφωνήσαμε και καταφέραμε να δώσουμε μία άνευ προηγουμένου δυναμική στις σχέσεις μας. Μέχρι τότε, οι πολιτικές μας επαφές ήταν σποραδικές και οι οικονομικές μας σχέσεις περιορισμένες. Με μια πρώτη ματιά, δεν είναι εμφανές τι ήταν αυτό που έκανε δύο χώρες, τόσο απομακρυσμένες μεταξύ τους και τόσο διαφορετικές από πλευράς μεγέθους, οικονομίας και γεωπολιτικής, αφού η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, να δώσουν τέτοια ώθηση στις σχέσεις τους μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Παρόλα αυτά, το 2006 υπογράψαμε την Ολοκληρωμένη Στρατηγική Εταιρική Σχέση που έθεσε τις ελληνοκινεζικές σχέσεις σε νέα βάση και τους προσέδωσε πραγματικά στρατηγικό χαρακτήρα. Σε αυτό μας βοήθησε και η συγκυρία, αλλά πρωτίστως η σύγκλιση πολιτικής βούλησης και στρατηγικών επιδιώξεων και από τις δύο πλευρές.

Η τυχαία συγκυρία της διαδοχικής διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων από τις δύο χώρες μας μάς οδήγησε στο να έρθουμε πιο κοντά. Το πέρασμα της σκυτάλης των Ολυμπιακών Αγώνων από την Αθήνα το 2004 στο Πεκίνο το 2008 μάς έδωσε μια μοναδική ευκαιρία να συνεργαστούμε πάνω σε ένα θέμα που παρέπεμπε σε ένα κοινό μας χαρακτηριστικό: τον αρχαίο χαρακτήρα των πολιτισμών μας. Κάτι στο οποίο και οι δύο αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία και το οποίο τιμάμε διαχρονικά.

Είδαμε τότε την ευκαιρία που παρουσιαζόταν για μια εντατικότερη διμερή προσέγγιση. Το 2005 ιδρύσαμε μια Κοινή Επιτροπή Ολυμπιακής Συνεργασίας με σκοπό τη συνεργασία και την προσφορά προς την Κίνα της τεχνογνωσίας που αποκτήθηκε κατά τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.

Αυτή ήταν η συγκυρία. Όμως, παράλληλα, υπήρξε και η σύμπτωση αλληλοσυμπληρούμενων στρατηγικών επιδιώξεων Ελλάδας και Κίνας. Η κυβέρνησή μας είχε μια πολυδιάστατη προσέγγιση στην εξωτερική της πολιτική, με έμφαση στην οικονομική διπλωματία και με σκοπό να καταστήσουμε την Ελλάδα στρατηγικό κόμβο για την ευρύτερη περιοχή. Από την άλλη πλευρά, η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας την οδηγούσε να επεκτείνει την οικονομική της επιρροή πέρα από τα σύνορά της και η Ελλάδα επελέγη ως η καταλληλότερη πύλη εισόδου προς τις ευρωπαϊκές αγορές.

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της νέας δυναμικής, η κυβέρνησή μας επικεντρώθηκε κυρίως στον τομέα της ναυτιλίας, στο εμπόριο και στον τουρισμό. Ο δυναμικός ναυτιλιακός τομέας μας ήταν το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα, πάνω στο οποίο μπορούσαν να συναντηθούν τα κύρια συμφέροντα και οι προτεραιότητες των δύο χωρών.

Θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στην Ολοκληρωμένη Στρατηγική Εταιρική Σχέση που υπογράψαμε το 2006, κατά την επίσκεψή μου στην Κίνα, και στην στρατηγική της σημασία για τον τομέα της ναυτιλιακής μας συνεργασίας. Βασική παράμετρος της συμφωνίας αυτής ήταν η πρόβλεψη ότι, δεδομένης της μοναδικής σημασίας της ναυτιλίας και της ναυπήγησης πλοίων στις διμερείς οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, οι δύο χώρες θα ενθαρρύναμε τη συνεργασία μεταξύ των λιμένων μας και των ναυτιλιακών επιχειρήσεών μας. Επίσης, θα συνδράμαμε στην πραγματοποίηση απευθείας δια θαλάσσης μεταφορών μέσω των λιμένων μας προς γειτονικές χώρες και περιοχές.

Ήδη το 2008, η επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα του Προέδρου Hu Jintao θεμελίωσε αυτή τη συνεργασία με την υπογραφή συμφωνίας για την ανάληψη από την COSCO της λειτουργίας και διαχείρισης δύο τερματικών σταθμών εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά. Η επένδυση ήταν μία από τις μεγαλύτερες που είχαν γίνει ποτέ στην Ελλάδα. Σήμερα, το λιμάνι του Πειραιά είναι το 8ο μεγαλύτερο στον κόσμο, 3ο στην Ευρώπη και το μεγαλύτερο στη Μεσόγειο, βάσει πρόσφατες μετρήσεις. Ας σημειωθεί ότι, την περίοδο εκείνη, κανείς άλλος σοβαρός διεθνής παράγοντας είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για το λιμάνι του Πειραιά. Το γεγονός, μάλιστα, πως σήμερα εκδηλώνεται έντονη κινητικότητα στην κατεύθυνση της δημιουργίας ανταγωνιστικών λιμενικών υποδομών είναι η καλύτερη απόδειξη της επιτυχίας εκείνης της πολιτικής επιλογής.