Chris smalls: «έλεγα ότι έπρεπε να κάνουμε τον συνδικαλισμό να φαίνεται — και να είναι — κουλ»

Φαίνεται ίσως περίεργο ότι ο ήρεμος άνθρωπος που κάθεται μπροστά στην κάμερα του in ένα ήρεμο καλοκαιρινό απόγευμα στα Εξάρχεια είναι ο ίδιος που λίγες μόλις εβδομάδες πριν έγινε τίτλος είδησης στην Αμερική, όταν ηγήθηκε μιας διαμαρτυρίας που μπούκαρε μέσα στη χλιδή του Met Gala για να αντιμετωπίσει κατά πρόσωπο έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο — και πρώην εργοδότη του.

Είναι η τέταρτη φορά που ο Chris Smalls επισκέπτεται την Ελλάδα. Ο οικοδεσπότης του αλλάζει κάθε φορά, καθώς την πρώτη τον είχε προσκαλέσει το ΠΑΜΕ, ενώ αυτή τη φορά βρέθηκε στην Αθήνα, αλλά και την Καλαμάτα, προσκεκλημένος των αντιρατσιστικών φεστιβάλ των δύο πόλεων. Το κοινό κάθε φορά που βρέθηκε στη χώρα είναι ότι αυτό που τον έφερνε εδώ ήταν πάντα κάποιος φορέας που εκπροσωπούσε κάποιο κομμάτι των κοινωνικών και εργατικών κινημάτων.

Η Ελλάδα είναι κοινώς ένας τόπος στον οποίον ο αμερικανός ακτιβιστής, ιδρυτής και πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της Amazon απολαμβάνει μεγάλη δημοφιλία. Και δεν είναι η μόνη γωνία του πλανήτη στην οποία συμβαίνει αυτό.

Σε μια εποχή που ο συνδικαλισμός συχνά εμφανίζεται να είναι σε κάμψη (μάλλον αναντίστοιχη των προβλημάτων των εργαζομένων) και προερχόμενος από μία χώρα στην οποία η κάμψη αυτή υπήρξε έντονη, απότομη και βίαιη δεκαετίες πριν, ο αγώνας των εργαζομένων της Amazon αποτέλεσε μία πηγή έμπνευσης κυρίως για τις νεότερες γενιές που δείχνουν όλο και πιο απρόθυμες να αποδεχθούν το εργασιακό status quo που έχει παγιωθεί εδώ και δεκαετίες. Πολλώ δε μάλλον όταν ο αγώνας που ξεκίνησε ο Smalls και οι συνάδελφοί του ήταν απέναντι σε έναν από τους πλέον εύπορους – και άρα ισχυρότερους – ανθρώπους του κόσμου: τον ιδρυτή της Amazon, Τζεφ Μπέζος.

Αντιδρώντας στις δυσμενείς συνθήκες που αντιμετώπιζαν οι εργαζόμενοι του εμπορικού κολοσσού στις αποθήκες του Στάτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης και οι οποίες επιδεινώθηκαν περαιτέρω από την έλευση της πανδημίας, η εργοδοσία κατέληξε να απολύει τον Smalls ως βασικό υπαίτιο για τις κινητοποιήσεις.

Μιλώντας στο in, ο Smalls λέει ότι αποφάσισε να αγκαλιάσει τον ρόλο που ήθελαν να του δώσουν οι εργοδότες της Amazon για να υπονομεύσουν τις κινητοποιήσεις. Ο ίδιος δεν επαναπροσλήφθηκε ποτέ, όμως συνέχισε να ηγείται του Σωματείου Εργαζομένων της Amazon το οποίο μεγάλωσε, απλώθηκε και σε άλλα υποκαταστήματα της εταιρείας, ενώ πρόσφατα τέθηκε υπό την αιγίδα των Teamsters, του μεγαλύτερου πιθανώς εργατικού συνδικάτου στις ΗΠΑ.

Ο Smalls έχει έκτοτε παραδώσει τα ηνία του Σωματείου της Amazon, αλλά κάθε άλλο παρά αδρανής έχει μείνει έκτοτε. Συμμετείχε στην πρωτοβουλία της Global Sumud Flotilla που επιχείρησε να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια στη χειμαζόμενη Γάζα, αλλά και στην αντίστοιχη αποστολή της Nueva America που έσπευσε στο πλευρό της Κούβας, ύστερα από τον βάναυσο αποκλεισμό που της επέβαλλε η κυβέρνηση Τραμπ.

Ο Smalls έχει πρόσφατα κυκλοφορήσει την αυτοβιογραφία του με τίτλο When the Revolution Comes, αναφορά σε ένα τραγούδι των Last Poets και στο παρελθόν του ίδιου ως ράπερ — μια κουλτούρα που, όπως λέει στο in, επηρέασε τη συνδικαλιστική του δράση.

Η ιστορία μου ξεκίνησε πριν από έξι χρόνια, όταν με απέλυσαν από την Amazon. Ουσιαστικά, βρέθηκα ξαφνικά στα φώτα της δημοσιότητας κατά τη διάρκεια της πανδημίας, στην πιο θανατηφόρα περίοδο της σύγχρονης εποχής, την ώρα που ο κόσμος είχε παραλύσει.

Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι υπέφεραν και έτσι άρχισα να μιλάω ανοιχτά για αυτό στον χώρο εργασίας. Επειδή δεν έβγαζα άκρη μέσα στην εταιρεία, αποφάσισα να ηγηθώ μιας διαμαρτυρίας και μιας αποχής από την εργασία, πράγμα που μου κόστισε τη δουλειά μου.