Με πυξίδα το σύνταγμα

O θεμελιώδης ρόλος του Τύπου, η θεσμική βαρύτητα της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών, όπως και το καθήκον πληροφόρησης της κοινής γνώμης για υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος είναι το τρίπτυχο που αναδεικνύεται μέσα από την απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας, το οποίο απέρριψε την αγωγή του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργικού γραφείου, Γρήγορη Δημητριάδη, κατά της εταιρείας Alter Ego, του in και των νομίμων εκπροσώπων του.

Ομόφωνα οι δικαστές με ένα σκεπτικό που έχει ως πυξίδα το ίδιο το Σύνταγμα, τον νόμο αλλά και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όπως προκύπτει από το σκεπτικό  τους, έκριναν ότι το επίδικο δημοσίευμα αφορούσε υπόθεση εξαιρετικού θεσμικού και πολιτικού ενδιαφέροντος, η οποία κατά τον χρόνο της δημοσίευσης αποτελούσε αντικείμενο έντονης δημόσιας συζήτησης, εκτεταμένης δημοσιογραφικής έρευνας, κοινοβουλευτικού ελέγχου και διεθνούς ενδιαφέροντος.

Μέσα στις επόμενες γραμμές του σκεπτικού τους οι δικαστές βάζουν στο επίκεντρο το καθήκον της  ενημέρωσης του κοινού, επισημαίνοντας επί της ουσίας ότι μπορεί να ασκείται και οξεία κριτική σε δημόσια πρόσωπα, υπό τον αναγκαίο όρο να μην υπερβαίνει το δημοσίευμα το αντικειμενικώς αναγκαίο μέτρο. Και στη ζυγαριά της Θέμιδος, το δημοσίευμα του in.gr, όπως κρίθηκε από το Πρωτοδικείο, δεν υπερέβη κανένα μέτρο, αντιθέτως οι εναγόμενοι ενήργησαν από δικαιολογημένο ενδιαφέρον, με τη μνεία πληροφοριών και μάλιστα χωρίς να συμπεριληφθούν οποιαδήποτε σχόλια ή χαρακτηρισμοί και χωρίς την άσκηση οποιασδήποτε κριτικής.