Τελικά γίναμε βουλγαρία ή όχι ακόμα; αποκαλυπτική έρευνα

Τελικά γίναμε βουλγαρία ή όχι ακόμα; αποκαλυπτική έρευνα

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά
Κοινοποίηση Tweet

H πιο εμπεριστατωμένη έρευνα για το θέμα παρουσιάστηκε πρόσφατα στην πλατφόρμα GreeceinFigures, σε συνεργασία με τη βουλγαρική ιστοσελίδα znamecenite.bg. Η έρευνα αντλεί στοιχεία από τη Eurostat και συγκρίνει τις τιμές στις δύο χώρες, σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, από τα τρόφιμα και τα καύσιμα μέχρι τα ενοίκια μέχρι τα ενοίκια και τις μεταφορές.  Τα αποτελέσματα είναι αποκαλυπτικά. Η Βουλγαρία παραμένει πιο φτωχή από την Ελλάδα σε εισοδήματα και μισθούς, όμως η απόσταση που μας χωρίζει ολοένα μικραίνει. Παράλληλα το κόστος ζωής στη Βουλγαρία παραμένει χαμηλότερο, μολονότι από την είσοδο του ευρώ  υπήρξε σαφής επιτάχυνση της ακρίβειας, ιδίως στις υπηρεσίες.

Το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα είναι το ίδιο με το Κατά Κεφαλήν ΑΕΠ σε PPS -πηγή: KΕΦΙΜ

O κ. Σκέρτσος στον ζήλο του να επιτεθεί σε όσους αμφισβητούν το κυβερνητικό success story κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί τους άλλους: παρουσιάζει επιλεκτικά τα δεδομένα, τα ερμηνεύει κατά το δοκούν, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζει ή αποσιωπά εντελώς άλλα.

Οι ονομαστικοί μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν υψηλότεροι από τη Βουλγαρία, αν και το χάσμα συνεχώς μειώνεται, ενώ η αγοραστική τους δύναμη σε όρους μέσου δεδουλευμένου ωρομισθίου, διολισθαίνει σε επίπεδα ίσα και χαμηλότερα της Βουλγαρίας.

Στο διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα η Ελλάδα έχει κατρακυλήσει κάτω από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. πηγή: Eurostat

Η Βουλγαρία μας έχει ξεπεράσει και στο διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα, προσαρμοσμένο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης. Το 2024, το τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία,  η Eλλάδα ήταν τρίτη από το τέλος, πίσω από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, με 12.436 PPS. Ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 21.253 PPS και η Βουλγαρία έχει 13.079 PPS.

Η πραγματική ατομική κατανάλωση δεν δείχνει την αγοραστική δύναμη του μισθού, αλλά τι ξοδεύουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες μας, ακόμα κι αν αυτά είναι περισσότερα από όσα κερδίζουμε, όπως ισχύει στην Ελλάδα όπου τα νοικοκυριά έχουν αρνητική αποταμίευση. Περιλαμβάνει επίσης αγαθά και υπηρεσίες που πληρώνονται από το κράτος, όπως η παιδεία και η υγεία.

Έχει δίκιο, όμως η γλώσσα, ακόμα και η δημοσιογραφική, δύσκολα ξεφορτώνεται προκαταλήψεις που μας έχουν διαποτίσει για δεκαετίες, πόσο μάλλον όταν μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε τους εαυτούς μας προνομιούχους έναντι των υπόλοιπων βαλκανικών χωρών. Η ένταξη στην ΟΝΕ, η μετακόμιση ελληνικών επιχειρήσεων στη Βουλγαρία λόγω χαμηλότερων μισθών, η εισροή φθηνού και εκμεταλλευόμενου εργατικού δυναμικού, μας καλλιέργησαν ένα στρεβλό αίσθημα ανωτερότητας, σαν αυτό που νιώθει το μικρό αφεντικό απέναντι στον εργαζόμενό του.

To κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε Βουλγαρία και Ελλάδα έχει σχεδόν συγκλίνει – πηγή: GreeceInFigures

Η Ελλάδα παραμένει πλουσιότερη χώρα, όμως η απόσταση που τη χωρίζει από τη Βουλγαρία έχει συρρικνωθεί δραματικά μέσα σε μία γενιά. Το 1995 το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν πάνω από τετραπλάσιο εκείνου της Βουλγαρίας, ενώ το 2025 η διαφορά είχε περιοριστεί σε περίπου 1,3 φορές, καθώς η ελληνική οικονομία πέρασε από βαθιά ύφεση, ενώ η βουλγαρική συνέχιζε να αναπτύσσεται σταθερά.