Τέμπη: δεν είναι «αφήγημα» η συγκάλυψη, αλλά η επιλογή που έκανε η κυβέρνηση

Τελευταία η κυβέρνηση εξεγείρεται όποτε κατηγορείται ότι μεθόδευσε συγκάλυψη ευθυνών σε σχέση με τα Τέμπη. Αρκεί κανείς να διαβάσει όλες τις σχετικές και επανειλημμένες αναφορές του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Μάλιστα, το κυβερνητικό μοτίβο είναι ότι όποιος υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση επιχείρησε συγκάλυψη σε σχέση με τα Τέμπη, είναι ένας φτηνός συνωμοσιολόγος που αναμασά θεωρίες που δεν ευσταθούν, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αφορούν τα εύφλεκτα υλικά που υποτίθεται ότι κουβαλούσε η εμπορική αμαξοστοιχία που ενεπλάκη στην τραγωδία των Τεμπών.

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Και συγκάλυψη υπάρχει, ό,τι και εάν υποστηρίζει η κυβέρνηση.

Και όταν λέω συγκάλυψη λέω μια συστηματική προσπάθεια να μην αποδοθούν στην κυβέρνηση και στα στελέχη της οι πραγματικές ευθύνες που έχουν για την τραγωδία.

Γιατί συγκάλυψη είναι το να μην θες να έρθουν όλες οι ευθύνες στο φως και να αποδοθούν εκεί που πρέπει.

Συγκάλυψη είναι η συστηματική προσπάθεια να παρουσιαστούν ως συνωμοσιολόγοι όσοι επιμένουν να ρωτούν για το τι προκάλεσε την έκρηξη που ακολούθησε τη σύγκρουση.

Είναι σαφές ότι γύρω από τα Τέμπη υπήρξε από την αρχή προσπάθεια η κοινή γνώμη να προσανατολιστεί στη λογική του ανθρώπινου λάθους και μόνο.

Καθόλου τυχαίο ότι είχαμε και πρακτικές μονταζιέρας από την πρώτη στιγμή, για τις οποίες ακόμη δεν έχει δοθεί πειστική εξήγηση.

Η λογική του ανθρώπινου λάθους συγκάλυπτε τις παραπάνω από προφανείς πολιτικές ευθύνες που είχε όλη η κυβέρνηση, άρα και ο πρωθυπουργός, για το ότι σχεδόν τέσσερα χρόνια που κυβερνούσαν δεν είχαν κάνει αυτά που έπρεπε ώστε δύο τρένα να μη βρεθούν στην ίδια γραμμή να κινούνται αντίθετα, χωρίς καμία υποδομή που να αποτρέπει την τραγωδία.

Και εάν μία κυβέρνηση έχει πολιτική ευθύνη επειδή δεν έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ερευνηθεί και εάν μέλη της κυβέρνησης έχουν και ποινική ευθύνη όταν πρόκειται για μια τραγωδία.