Δεν είναι μόνο η γαλλία - γιατί το κύμα κινητοποιήσεων εξαπλώνεται στην ευρώπη

Οι συνθήκες στα σχολεία, η απλησίαστη στέγαση, το κόστος ζωής και οι πολιτικές λιτότητας έχουν βγάλει διαδηλωτές στους δρόμους στη Γαλλία και αρκετές χώρες στην Ευρώπη, όπου οι κυβερνήσεις δηλώνουν ότι αδυνατούν να προσφέρουν, μπορούν όμως να αστυνομεύουν.

Η Γαλλία βρίσκεται υπό κλοιό απαγορεύσεων μετά το Σαββατοκύριακο των μαζικών κινητοποιήσεων της 17ης και 18ης Οκτωβρίου, που συνοδεύτηκαν από άγρια καταστολή, ταραχές συγκρούσεις με την αστυνομία και εκτεταμένες καταστροφές.

Στις μαθητικές κινητοποιήσεις, που ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα μήνα, σύντομα προστέθηκαν και άλλοι διαδηλωτές, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά τους για την αύξηση του κόστους ζωής, συμπεριλαμβανομένων των τιμών των καυσίμων, μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς που ουσιαστικά προκάλεσαν το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Η Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας (CGT), ένα από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της Γαλλίας, έχει στηρίξει τις διαδηλώσεις, ζητώντας χαμηλότερες τιμές, υψηλότερες συντάξεις και αυξήσεις μισθών.

Στη Γαλλία, οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν στις 21 Σεπτεμβρίου, στο λύκειο Σεντ-Εξιπερί, στο Κρετέιγ, στα προάστια του Παρισιού. Οι μαθητές ενώθηκαν με τους εκπαιδευτικούς τους σε μια διαμαρτυρία για τις κενές θέσεις εργασίας, τις ελλείψεις προσωπικού και την ανεπαρκή διάθεση πόρων.

Η κινητοποίηση εξαπλώθηκε γρήγορα: Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου, είχαν επηρεαστεί 356 λύκεια σε ολόκληρη τη χώρα. Οι μαθητές διαμαρτύρονται για τις υπερπλήρεις τάξεις, τα κτίρια που βρίσκονται σε ολοένα χειρότερη κατάσταση, τις ελλείψεις προσωπικού, τα εξαντλητικά ωρολόγια προγράμματα και ένα σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το οποίο πολλοί βιώνουν ως έναν μηχανισμό που καθορίζει το μέλλον τους χωρίς να τους προσφέρει ουσιαστικές ευκαιρίες. Στο πλευρό τους έχουν ταχθεί εκπαιδευτικοί, γονείς και φοιτητές.

Η άμεση οργή για τις κενές θέσεις εκπαιδευτικών εντάθηκε εξαιτίας του προϋπολογισμού του 2026, ο οποίος κατήργησε 3.256 υφιστάμενες θέσεις εκπαιδευτικών στα δημόσια σχολεία. Τα γαλλικά δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εξυπηρετούν περίπου 250.000 περισσότερους μαθητές από ό,τι το 2008, αλλά απασχολούν λιγότερους εκπαιδευτικούς. Οι πολυπληθείς τάξεις έχουν γίνει πλέον ο κανόνας, ενώ οι ελλείψεις είναι ιδιαίτερα σοβαρές στα φτωχότερα προάστια. Σύμφωνα με έρευνα συνδικαλιστικής οργάνωσης, στα δύο τρίτα των σχολείων του νομού Σεν-Σεν-Ντενί υπήρχαν ακάλυπτες θέσεις εκπαιδευτικών, σημειώνει ο αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Λίνκολν, Baris Cayli Messina, σε άρθρο του στο Social Europe.

Εκτός από τη Γαλλία, αντιμέτωπες με κοινωνικές αντιδράσεις και διαδηλώσεις είναι οι κυβερνήσεις και σε άλλες χώρες στην Ευρώπη. Σε ολόκληρη την ήπειρο, οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις, δημόσιες υποδομές που γερνούν, ελλείψεις εκπαιδευτικών, στεγαστικές κρίσεις και αυξανόμενες απαιτήσεις από τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας.

Περνώντας τα Πυρηναία και φτάνοντας στην Ισπανία, ακτιβιστές κατέβηκαν στους δρόμους τον Σεπτέμβριο για να διαμαρτυρηθούν για τις τιμές των κατοικιών. Οι διαδηλώσεις πυροδοτήθηκαν από την έξωση της 87χρονης Μαρικάρμεν Αμπασκάλ από το σπίτι της, αφού ένα επενδυτικό ταμείο αύξησε το ενοίκιό της κατά 230%. Η Μαρικάρμεν πέθανε δύο εβδομάδες αργότερα, αφού εισήχθη στο νοσοκομείο.

Η πίεση οδήγησε τη σοσιαλιστική κυβέρνηση στην έγκριση μέτρων για την προσιτή κατοικία. Ωστόσο, τα μέτρα δεν εξασφάλισαν την απαραίτητη κοινοβουλευτική στήριξη, εξέλιξη που, σύμφωνα με το AP, συνδέθηκε με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών από τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ για τον Νοέμβριο. Μάλιστα, έχει προκηρυχθεί γενική απεργία, η πρώτη εδώ και 14 χρόνια.

Οι διαδηλωτές ζητούν πάγωμα των ενοικίων, αναστολή των εξώσεων ευάλωτων ανθρώπων και ρύθμιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και της ενοικίασης μεμονωμένων δωματίων.