Φενέκος στο in για τον πηγαίο κώδικα και την «ασπίδα του αχιλλέα»: σε ένα κρίσιμο οπλικό σύστημα πρέπει να υπο

Απάντηση: Ο πηγαίος κώδικας (source code) είναι ουσιαστικά οι εντολές που έχουν γράψει οι προγραμματιστές και καθορίζουν πώς λειτουργεί ένα λογισμικό. Εάν έχεις τον κώδικα, μαζί βέβαια με τα αντίστοιχα δικαιώματα, την τεχνική τεκμηρίωση και τα αναγκαία εργαλεία, μπορείς να τον ελέγξεις, να τον τροποποιήσεις και να τον εξελίξεις.

Το κεντρικό Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (Command and Control – C2) είναι κατά κάποιον τρόπο ο εγκέφαλος αυτού του δικτύου. Συλλέγει και συνθέτει τα δεδομένα όλων των αισθητήρων, δημιουργεί την ενιαία επιχειρησιακή εικόνα, αξιολογεί και ιεραρχεί τις απειλές και υποστηρίζει την κατανομή στόχων και την επιλογή του κατάλληλου όπλου.

Η κατοχή του πηγαίου κώδικα του κεντρικού C2 μειώνει καθοριστικά την εξάρτηση από τον κατασκευαστή και επιτρέπει στην Ελλάδα να εξελίσσει την αρχιτεκτονική του συστήματος.

Απάντηση: Από όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, η Ελλάδα δεν αποκτά τον πλήρη πηγαίο κώδικα των υφιστάμενων ισραηλινών επιχειρησιακών συστημάτων.

Μετά τη συζήτηση που προκλήθηκε, το ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας διευκρίνισε ότι θα αναπτυχθεί ειδικά για την Ελλάδα νέος ελληνικός πηγαίος κώδικας μόνο για το κεντρικό Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου – C2, με μεταφορά ισραηλινής τεχνογνωσίας. Σύμφωνα με την ισραηλινή πλευρά, ο κώδικας αυτός, μαζί με τις μελλοντικές τροποποιήσεις και προσθήκες του, θα παραμείνει υπό αποκλειστικό ελληνικό έλεγχο.

Δεν προκύπτει όμως από τα μέχρι σήμερα δημοσιοποιημένα στοιχεία ότι μεταβιβάζεται στην Ελλάδα και ο πηγαίος κώδικας των κρίσιμων εσωτερικών λειτουργιών των SPYDER, BARAK MX και David’s Sling.

Και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό δεν αποτελεί ισραηλινή ιδιομορφία. Αποτελεί ευρύτατη διεθνή πρακτική. Οι κατασκευάστριες χώρες προστατεύουν το κρίσιμο λογισμικό των οπλικών συστημάτων, ραντάρ, αισθητήρων, πυραύλων, υπολογιστών αποστολής, συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου και αλγορίθμων για λόγους εθνικής ασφάλειας, προστασίας τεχνολογίας και πνευματικής ιδιοκτησίας.

Θα το έλεγα απλά: η Ελλάδα αποκτά τα κλειδιά του κεντρικού πίνακα διοίκησης και ελέγχου των συνεργαζομένων συστημάτων, όχι όμως όλα τα εσωτερικά κλειδιά ενός εκάστου εκ των επιμέρους συστημάτων που συνδέονται πάνω του.

Μπορούν να δημιουργήσουν συγκεκριμένες τεχνολογικές και επιχειρησιακές εξαρτήσεις. Το πόσο σοβαρές θα είναι εξαρτάται από τη σύμβαση, τα δικαιώματα παραμετροποίησης, τις διεπαφές που θα είναι διαθέσιμες και την τεχνογνωσία που θα αποκτήσει η Ελλάδα.

Ας πάρουμε ένα απλό επιχειρησιακό παράδειγμα. Κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης ο αντίπαλος αλλάζει τις τακτικές των UAVs, χρησιμοποιεί νέους ψευδείς στόχους, διαφορετικές παρεμβολές ή νέα προφίλ επίθεσης με βλήματα και UAVs. Η αεράμυνά μας πρέπει να μπορεί να προσαρμοστεί μέσα σε ώρες ή ημέρες.