Νέο σκηνικό, νέες προκλήσεις

Το ίδιο το γεγονός ότι η ΕΛΑΣ σταθεροποιείται στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις και έχει μια σταθερά ανοδική πορεία είναι το πιο σημαντικό στοιχείο του νέου σκηνικού. Ναι, υπάρχει και μια μεγαλύτερη δημοσκοπική συσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά όχι στην κλίμακα που θα της επιτρέψει ποτέ να διεκδικήσει αυτοδυναμία, την ώρα που είναι σαφές ότι εάν όντως προχωρήσει ο Αντώνης Σαμαράς σε πολιτική πρωτοβουλία αυτό θα έχει επιπτώσεις στην εκλογική απήχηση της κυβερνητικής παράταξης.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή ακόμη και τώρα φαίνεται καθαρά ότι η Νέα Δημοκρατία μπορεί να έχει ισχυρή βάση αλλά δεν είναι ηγεμονική. Δεν εκπροσωπεί το κυρίαρχο ρεύμα στην ελληνική κοινωνία. Δεν μπορεί να συσπειρώσει ευρύτερες επιδιώξεις, ανάγκες και αγωνίες. Δεν μπορεί να πείσει τα δύο τρίτα του εκλογικού σώματος που σταθερά και επίμονα εκφράζουν καταδίκη της κυβερνητικής πολιτικής και ισχυρό αίτημα πολιτικής αλλαγής.

Και αυτό το αίτημα δεν μπορεί να το εκφράσει η Νέα Δημοκρατία. Δεν μπορεί να το εκφράσει η Μαρία Καρυστιανού, παρά τη μεγάλη δημοφιλία της, γιατί δεν κατόρθωσε να πείσει ότι εκτός του να ηγηθεί ενός μεγάλου αγώνα μπορεί και να κυβερνήσει. Δεν μπόρεσαν να το εκπροσωπήσουν τα υπαρκτά κόμματα της αντιπολίτευσης.

Όμως, κάποια στιγμή θα εκπροσωπηθεί και αυτή θα είναι η πραγματική βάση και η πραγματική αιτία της πολιτικής αλλαγής.

Την ίδια στιγμή είναι σαφές ότι όχι μόνο οι δημοσκοπήσεις αλλά και η ίδια η κατάσταση στην κοινωνία δείχνουν ότι απέχουμε από το να έχει αναδειχτεί μια νέα ηγεμονική πρόταση, ένα νέο αφήγημα που να μπορεί να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει την κοινωνία.

Ωστόσο, φαίνεται ότι μια στρατηγική που επενδύει στην παραγωγή λόγου πιο γειωμένου και στρατηγικού, που πατάει πάνω σε επεξεργασίες και τεκμηρίωση και όχι σε εσωκομματικές ισορροπίες, που φέρνει στο προσκήνιο πρόσωπα που έχουν δοκιμαστεί στη ζωή και όχι στην κομματική καμαρίλα αποδίδει.

Αυτό δεν θα κριθεί από κάποια επικοινωνιακή αποτελεσματικότητα και σίγουρα δεν θα κριθεί απλώς από το πόσο σκληρά θα καταδικαστεί η κυβερνητική πολιτική. Πρωτίστως θα κριθεί από την ικανότητα να προτείνει μια εναλλακτική διακυβέρνηση, που να πείθει ότι μπορεί να πάρει την εξουσία, να φέρει τις αναγκαίες αλλαγές και να κάνει τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη. Δεν χρειάζεται να υποσχεθεί μια επανάσταση, πρέπει όμως να αποδείξει στα μάτια μιας κοινωνίας δύσπιστης ότι όταν πάρει την εξουσία θα έχει σχέδιο, έτοιμα νομοσχέδια, κοστολογημένες λύσεις σε προβλήματα και ανθρώπους που θα μπορούν όλα αυτά να τα κάνουν πράξη. Εάν το καταφέρουν, τότε πολύ σύντομα η ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό, ακόμη και στις δημοσκοπήσεις, θα είναι πολύ μεγαλύτερη.