Φέρνει κρίση στις σχέσεις αθήνας – ριάντ η συμφωνία της μέκκας; τι θα γίνει με τους patriot
Η Μέση Ανατολή αλλάζει με τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιοχή να χαρακτηρίζονται από τους διπλωμάτες τεκτονικές. Οι παίκτες αναδιοργανώνονται και αναζητούν τη θέση τους στη γεωπολιτική σκακιέρα, με τη Συμφωνία της Μέκκας, η οποία υπεγράφη από την Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και την Τουρκία να έχει το δικό της ρόλο σε αυτό το χάρτη συμμαχιών της νέας Μέσης Ανατολής.
Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν συμφώνησαν ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων. Μία ρήτρα συλλογικής άμυνας, ιδιαίτερα φιλόδοξη, όπως επισημαίνουν αναλυτές, ενώ παράλληλα προβλέπεται ευρύτερη ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των τριών κρατών.
Τα διεθνή ΜΜΕ όταν άρχισε να παίρνει διαστάσεις το εν λόγω θέμα, στις αρχές του 2026, σημείωναν ότι αυτό θα μπορούσε να συνδυάσει την πυρηνική ενέργεια του Πακιστάν με την οικονομική δύναμη της Σαουδικής Αραβίας και την στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας, επηρεάζοντας σαφώς την ιδεολογική επιρροή.
Αντίστοιχα την ίδια περίοδο ο Sami Hamdi, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας διαχείρισης κινδύνων και πληροφοριών The International Interest, με έδρα το Λονδίνο, όπως ανέφερε τότε η DW, σημείωνε ότι η υποκείμενη δυναμική της τελευταίας προσπάθειας της Σαουδικής Αραβίας για αμυντικές συμφωνίες έχει περισσότερο να κάνει με την υποχωρούσα ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς αυξάνεται η εκτίμηση ότι οι χώρες του Κόλπου δεν μπορούν πλέον να βασίζονται στις ΗΠΑ για την υπεράσπιση της ασφάλειας τους.
Σχολιάζοντας την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας, ο Αθανάσιος Πλατιάς, ομότιμος καθηγητής Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, ωστόσο σημειώνει ότι δεν πρόκειται για ένα νέο ΝΑΤΟ.
Ωστόσο η συμμαχία αυτή δεν στερείται στρατηγικής λογικής με δεδομένο ότι οι δυνατότητες των τριών χωρών είναι συμπληρωματικές.
Η Συμφωνία της Μέκκας όμως αντικατοπτρίζει και την υποχώρηση της εμπιστοσύνης στις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας, καθώς τα κράτη της περιοχής σαφώς δεν εγκαταλείπουν τις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ, καθώς η παρουσία τους συνεχίζει να χαρακτηρίζεται αναγκαία, ωστόσο δεν θεωρείται πλέον επαρκής.
Και σε αυτό έρχονται να απαντήσουν τέτοιου είδους συμφωνίες ως συμπληρωματικά δίκτυα ασφαλείας, με τα κράτη της Μέσης Ανατολής να αναζητούν διαφορετικούς εταίρους απέναντι σε διαφορές απειλές.
Ήδη από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ – Ισραήλ εναντίον Ιράν οι ελληνικοί Patriot είχαν άμεση εμπλοκή στην αναχαίτιση ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και drones, μετρώντας σειρά επιτυχημένων παρεμβάσεων.
Εσχάτως είδαν το φως της δημοσιότητας και σενάρια που θέλουν την Αθήνα να εξετάζει την επιστροφή των Patriot σε ελληνικό έδαφος ή την μικρή παράταση της παραμονής τους στην Σαουδική Αραβία, με τις πηγές να τα αποδίδουν στις ανάγκες που δημιουργεί η τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή.
