Μέσα μάνη, μια γενετική νησίδα με ρίζες στην εποχή του χαλκού

Τα ευρήματα, τα οποία δημοσιεύονται στο περιοδικό Communications Biology του ομίλου Nature, δείχνουν ότι πολλές γενεαλογικές γραμμές των σημερινών κατοίκων της περιοχής έχουν τις ρίζες τους στην Εποχή του Χαλκού, την Εποχή του Σιδήρου και τη Ρωμαϊκή Περίοδο.

Η Μέσα Μάνη, δηλαδή η περιοχή νότια της Αρεόπολης, με τα άγρια βουνά, τις εντυπωσιακές ακτογραμμές και τους περίφημους πέτρινους πύργους τηςς, έχει κατά καιρούς γοητεύσει κορυφαίους ταξιδιώτες, ιστορικούς και συγγραφείς – με πιο φημισμένους τον Ιούλιο Βερν και τον Πάτρικ Λι Φέρμορ. Ο σκληροτράχηλος χαρακτήρας των Μανιατών και το πολεμικό τους πνεύμα τούς επέτρεψαν να διατηρήσουν την αυτονομία τους έναντι διάφορων κατακτητών. Οι Μανιάτες, άλλωστε, έπαιξαν κομβικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821.

Ο επικεφαλής της μελέτης,, Λεωνίδας-Ρωμανός Νταβράνογλου (Α) με τον Μανιάτη γλύπτη, ζωγράφο και λογοτέχνη Μιχάλη Κάσση (Βίνια Τσοπέλα)

Οι ερευνητές έλαβαν γενετικό υλικό από περισσότερους από 100 άνδρες της Μέσα Μάνης, το οποίο ανέλυσαν στα εργαστήρια της FamilyTreeDNA, της εταιρείας που συνέβαλε στην απομόνωση του DNA του Μπετόβεν από μια τρίχα του και στην αποσαφήνιση της καταγωγής του.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν το DNA των Μέσα Μανιατών με χιλιάδες αρχαία δείγματα DNA και με το γονιδίωμα περισσότερων από 1,3 εκατομμύριων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, για να διαπιστώσουν τυχόν συγγένειες των Μέσα Μανιατών με άλλους πληθυσμούς.

Η γενετική σύνθεσή τους δεν επηρεάστηκε από τις μεγάλες πληθυσμιακές μετακινήσεις που αναδιαμόρφωσαν τη δημογραφία και το γονιδίωμα των κατοίκων του ελλαδικού χώρου και άλλων βαλκανικών πληθυσμών μετά την πτώση της Ρώμης. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους πληθυσμούς της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι Μέσα Μανιάτες παρουσιάζουν ελάχιστες ενδείξεις αφομοίωσης μεταγενέστερων πληθυσμών, όπως των Σλάβων, των οποίων η άφιξη τον 6ο αιώνα μ.Χ. μετέβαλε δραστικά το γενετικό και γλωσσικό τοπίο της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Μάλιστα, η γεωγραφική και χρονική τους κατανομή αντικατοπτρίζει πιστά τη διάδοση της χαρακτηριστικής και παγκοσμίως μοναδικής μεγαλιθικής οικιστικής αρχιτεκτονικής της Μέσα Μάνης.

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου (11ος-12ος αιώνας) στον αρχαίο οικισμό της Άνω Πούλας. Ο ναός ακολουθεί τη μεγαλιθική οικοδομική παράδοση της Μέσα Μάνης, η οποία χαρακτηρίζεται από τη χρήση εξαιρετικά μεγάλων λίθινων όγκων που τοποθετούνται χωρίς κονίαμα (Λεωνίδας-Ρωμανός Νταβράνογλου)

Η μελέτη αποκάλυψε ότι πάνω από το 50% των σημερινών ανδρών της Μέσα Μάνης κατάγεται από έναν και μόνο πρόγονο που έζησε τον 7ο αιώνα μ.Χ. Το εύρημα υποδεικνύει ότι στην πολυτάραχη ιστορία της Μέσα Μάνης υπήρξε μία περίοδος κατά την οποία ο τοπικός πληθυσμός βίωσε συντριπτική μείωση, πιθανότατα λόγω επιδημιών, πολέμων και γενικευμένης αστάθειας, και στη συνέχεια οι ελάχιστοι επιζώντες και οι απόγονοί τους παρέμειναν σε σχετική απομόνωση εντός της Μέσα Μάνης για αιώνες.

Ο δρ Ανάργυρος Μαριόλης, διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης και μέλος της ερευνητικής ομάδας, έχει οικοδομήσει δεσμούς εμπιστοσύνης με την τοπική κοινωνία (Α. Μαριόλης)