Η ευρώπη παρακολουθεί τον πέδρο σάντσεθ με κομμένη ανάσα – γιατί είναι το σαφές αντίβαρο στον τραμπισμό
Μπορεί η ΕΕ να έχει πολλά προβλήματα, από τον προϋπολογισμό, την άμυνα έως τις υβριδικές επιθέσεις από τη Ρωσία και το εμπόριο με την Κίνα, ωστόσο άλλο είναι το θέμα που κυριαρχεί στους διαδρόμους των Βρυξελλών. Η ριψοκίνδυνη απόφαση του Πέδρο Σάντσεθ να πάει σε εκλογές στην Ισπανία.
Γιατί σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις μπορεί να υπάρχουν ή να υπάρξουν σε Δανία, Μάλτα, Σουηδία, αλλά δεν μπορούν να καθορίσουν εξελίξεις. Η Ισπανία μπορεί. Λόγω μεγέθους, πληθυσμού, οικονομίας και εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο. Το PSOE του Πέδρο Σάνσεθ έχει 20 ευρωβουλευτές και την ηγεσία των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών με την Ιρατξέ Γκαρθία.
Ο Πέδρο Σάντσεθ πριν από συνέντευξη Τύπου στο πρωθυπουργικό μέγαρο Μονκλόα / REUTERS/Juan Medina
Αλλά είναι ευάλωτος στο εσωτερικό της Ισπανίας. Και αυτό θα είναι το πεδίο της πολιτικής αναμέτρησης στις εκλογές της 29ης Νοεμβρίου. Η στεγαστική κρίση έχει προκαλέσει έντονες κοινωνικές αντιδράσεις. Και οι διαδηλώσεις για την έλλειψη προσιτής κατοικίας μπορούν να υπονομεύσουν τη στήριξη από την πλευρά της προοδευτικής βάσης. Ο Πέδρο Σάντσεθ φαίνεται έτοιμος να ρισκάρει, δίνοντας απαντήσεις στο νεανικό εκλογικό σώμα, που απαιτεί λύση στο στεγαστικό πρόβλημα.
Το ζήτημα της οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρώπη έρχεται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα που βιώνουν οι οικογένειες, παρά τις προσπάθειες της ισπανικής κυβέρνησης να προωθήσει την πράσινη μετάβαση και τον οικονομικό εκσυγχρονισμό. Και τα κοινωνικά ζητήματα θα είναι εξίσου καθοριστικά απέναντι στην απειλή που συνιστούν οι δυνάμεις της δεξιάς, που ζητούν περικοπές. Ο Σάντσεθ πρέπει να πείσει τους προοδευτικούς Ισπανούς για ζητήματα που αντιμετωπίσουν οι πολίτες και αλλού στην ΕΕ.
Και ο Πέδρο Σάντσεθ έκανε αμέσως μια σαφή επιλογή και έμεινε σταθερός σε αυτήν. Με τις ΗΠΑ να βρίσκονται σε κατάσταση οξυμένης παγκόσμιας έντασης και τους παραδοσιακούς διπλωματικούς κανόνες να έχουν καταρρεύσει, ο Σάντσεθ αποφάσισε να τοποθετηθεί ως ο βασικός επικριτής του Ντόναλντ Τραμπ. Αντέδρασε στις απειλές, εμπορικές και γεωπολιτικές, ωθώντας θεσμούς όπως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR) να υποστηρίξουν ότι οι Ευρωπαίοι οφείλουν να στηρίξουν την Ισπανία απέναντι στις πιέσεις της Ουάσιγκτον.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός υπήρξε εξαρχής ο πιο σκληρός επικριτής του εμπορικού πολέμου δασμών που κήρυξε ο Λευκός Οίκος, υποστηρίζοντας τη λήψη αντιποίνων. Άσκησε δριμεία κριτική κατά την αποδοχή της τελικής συμφωνίας για τους δασμούς με την ΕΕ. Και τήρησε αδιάλλακτη στάση εντός του ΝΑΤΟ, αρνούμενος να αποδεχθεί τον στόχο του 5% του ΑΕΠ για τις αμυντικές δαπάνες, που επέβαλαν μονομερώς οι ΗΠΑ. Επίσης, ο Πέδρο Σάντσεθ απέρριψε κάθε συμμετοχή στον πόλεμο στο Ιράν.
Ήταν επίσης ο ηγέτης που υπερασπίστηκε τη αναγνώριση κράτους της Παλαιστίνης, στήριξε τις κατηγορίες περί γενοκτονίας κατά του Ισραήλ και τάχθηκε υπέρ της επιβολής κυρώσεων και της αναστολής συμφωνιών σε επίπεδο ΕΕ.
Τίποτα από αυτά δεν αρέσει στον Τραμπ, ούτε και στους υποστηρικτές του κατεστημένου στις Βρυξέλλες.
Η κάτασταση στη Θέουτα από την άλλη πλευρά έχει πλήξει την εικόνα της Ισπανίας στις Βρυξέλλες. Καθώς η ΕΕ εστιάζει έντονα στην ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων και τον έλεγχο της μετανάστευσης, οι κρίσεις στη Θέουτα προκαλούν ανησυχία —ιδίως στις πρωτεύουσες της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης. Αλλά και την Ιταλία.
