Γιατί έχει γεμίσει ακρίδες η ελληνική περιφέρεια;

Για όποιον δεν το έχει δει το φαινόμενο από κοντά η εικόνα θυμίζει τρομαχτική σκηνή από τα Πουλιά του Χίτσκοκ.

Οι ακρίδες τα τελευταία 5 χρονιά αυξάνονται στην ελληνική περιφέρεια με ολοένα και περισσότερες περιοχές να χαρακτηρίζονται ακριδόπληκτες.

Η παρουσία τους δεν περιορίζεται στις αγροτικές καλλιέργειες. Όταν σε μια περιοχή υπάρχει υπέρ πληθυσμός, οι ακρίδες εμφανίζονται και μέσα στις πόλεις. Είναι χαρακτηριστικές οι εικόνες από το φετινό καλοκαίρι όπου ακρίδες έτρεχαν στην άσφαλτο σε πόλεις της Βόρειας Ελλάδας.

Ο Αντώνης Τσαγκαράκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωργικής και Παραγωγικής Εντομολογίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, εξηγεί στο in πως η παρουσία των ακρίδων ήταν φέτος έντονη στην κεντρική Εύβοια (βλ. Ψαχνά) αλλά και στην στην πεδιάδα της Τροιζήνας στην Αργολίδα. Μεγάλο πρόβλημα υπήρχε και στην Καρδίτσα, στην Κοζάνη, στην Ημαθία, στη Δράμα, στον Έβρο κ.α.

Είναι φυτοφάγα έντομα τα οποία αναπαράγονται μέσα στο έδαφος. Το θηλυκό επίσης γεννάει μέσα στο έδαφος. Τα περισσότερα από τα είδη που καταγράφονται στην Ελλάδα αναπαράγονται μία φορά τον χρόνο. Τα χαρακτηριστικά μέρη που πολλαπλασιάζονται είναι συνήθως επικλινείς εκτάσεις σε ορεινές ή ημιορεινές περιοχές.

Οι ακρίδες αναζητούν ρωγμές στο έδαφος για να μπορούν να εισχωρήσουν. Γεννούν συνήθως κάποια στιγμή την άνοιξη.

Ένα θηλυκό μπορεί να γεννήσει ακόμα και 50 αυγά. Αν από αυτά τα 50 αυγά το 50% είναι θηλυκά καταλαβαίνει κανείς πόσο ραγδαίος είναι ο πολλαπλασιασμός τους. Όταν οι ακρίδες βρίσκονται στο στάδιο της νύμφης, είναι δυνατόν ακόμα και 10.000 ακρίδες να συγκεντρώνονται σε μία επιφάνεια 2 τετραγωνικών μέτρων.

Οι νύμφες αρχίζουν να βγαίνουν μέσα από το έδαφος. Οι νύμφες δεν πετάνε. Συγκεντρώνονται όλες μαζί  σε ένα σημείο για να μπορούν να ζεσταθούν. Δημιουργείται μια αγελαία κατάσταση. Στη συνέχεια ξεκινούν να κινούνται σε μεγάλους πληθυσμούς που αποκαλούνται ακριδοκηλίδες. Ανάλογα με το στάδιο τους, περπατάνε, κάνουν μικρά άλματα, ενώ στο ενήλικο στάδιο, χοροπηδούν και πετούν.

Όμως, τα τελευταία χρόνια η ξηρασία και η ανομβρία έδωσαν στις ακρίδες την δυνατότητα να αναπαραχθούν εύκολα στο ξερό, στεγνό έδαφος.

Την ίδια στιγμή, οι πολλές βροχές κατά την περσινή χρονιά αύξησαν τη χαμηλή βλάστηση, με αποτέλεσμα να υπάρχει άφθονη τροφή για τις ακρίδες, ο πληθυσμός των οποίων είχε υπέρ πολλαπλασιαστεί τα προηγούμενα χρόνια.