Νίκος καλογερόπουλος: «ένα ουίσκι βάλε καλύτερα» - ο διπλός ρόλος του μήτσου και του μάιμου στο «κάμπινγκ»
Ο ρόλος του Μήτσου γράφτηκε ειδικά για τον Καλογερόπουλο από τον σεναριογράφο Κώστα Γκάτζιο, ο οποίος αρχικά ήθελε να τον μεταφέρει στον κινηματογράφο.
Ο χαρακτήρας του Μάιμου δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Καλογερόπουλο μέσω αυτοσχεδιασμού, μετά από πρόταση του σκηνοθέτη Ανδρέα Θωμόπουλου.
Ο Μήτσος θα ζήσει έναν έρωτα με την Γερμανίδα Σαμάνθα, που θα τελειώσει μαζί με το καλοκαίρι.
Επαναπροβλήθηκε από την ΕΡΤ κατά τα επόμενα χρόνια ενώ διασώζεται στο Αρχείο της ΕΡΤ, όπως και πολλά από τα σίριαλ της τότε εποχής.
Μέσα σε έναν μικρόκοσμο διακοπών, όπου συναντιούνται εργαζόμενοι, παραθεριστές, ντόπιοι και ξένοι, η σειρά παρατηρεί με τρυφερότητα αλλά και σαρκασμό τις αντιθέσεις της Ελλάδας της δεκαετίας του ’80: το παλιό και το καινούργιο, την επαρχία και τον τουρισμό, την ανάγκη για ελευθερία και την καθημερινότητα που μας κρατά δεμένους.
Το κάμπινγκ λειτουργεί σαν μια μικρή Ελλάδα, ένας προσωρινός τόπος όπου καταργούνται για λίγο οι αποστάσεις και οι κοινωνικές ταυτότητες, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτονται όλες οι αντιφάσεις μας
Ο Νίκος Καλογερόπουλος, ως Μήτσος αλλά και ως Μάιμος, γίνεται ουσιαστικά η ψυχή αυτής της αντίθεσης. Ο Μήτσος εκφράζει τον λαϊκό, αυθεντικό άνθρωπο της υπαίθρου, ενώ ο Μάιμος, με την αθωότητα και την ευαισθησία του, αποκαλύπτει έναν κόσμο που δυσκολεύεται να χωρέσει τους διαφορετικούς και τους ευάλωτους.
Το κάμπινγκ λειτουργεί σαν μια μικρή Ελλάδα, ένας προσωρινός τόπος όπου καταργούνται για λίγο οι αποστάσεις και οι κοινωνικές ταυτότητες, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτονται όλες οι αντιφάσεις μας.
Πίσω από το γέλιο και τις αξέχαστες ατάκες, η σειρά μιλά για την ανθρωπιά, τη μοναξιά, την αποδοχή και την ανάγκη για επικοινωνία, θέματα που, σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, παραμένουν απολύτως επίκαιρα.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος περνά από το γέλιο στη συγκίνηση χωρίς να αλλάζει σχεδόν τίποτα στη φωνή του, με εκείνη τη σπάνια ικανότητα να συγκινεί βαθιά. Αρκεί ένα βλέμμα, μια σιωπή, μια κίνηση.
