Ο Βίκτορ Όρμπαν έχασε τις εκλογές – Αλλά όχι για την πολιτική που πρεσβεύει

Η ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία έπειτα από 16 χρόνια στην εξουσία ήταν ιδιαίτερα επώδυνη για τον ίδιο. Αλλά αναμφισβήτητη. Ο αντίπαλός του, σάρκα από τη σάρκα του κόμματός του, κατόρθωσε μέσα σε δύο χρόνια να κερδίσει τον αδιαμφισβήτητο λαϊκιστή ηγέτη της χώρας. Αλλά και αγαπημένο των απανταχού ακροδεξιών στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.

Ο Βίκτορ Όρμπαν, όπως επισημαίνουν οι New York Times, υπήρξε ο πολιτικός μάγος της Ευρώπης. Είχε μια παράξενη διορατικότητα στις επιθυμίες και τους φόβους του λαού στην Ουγγαρία. Και μεγάλη ικανότητα να κατευθύνει τις πολιτικές τάσεις.

Αυτό που πραγματικά άλλαξε ήταν ότι ο Βίκτορ Όρμπαν δεν μπόρεσε να ξαναγράψει έναν βασικό κανόνα της πολιτικής, ιδιαίτερα για τους λαϊκιστές. Πρέπει να είσαι δημοφιλής για να κερδίσεις τις εκλογές.

Πίσω από το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής δεν υπάρχει ούτε ιδεολογικός σεισμός ούτε στροφή των Ούγγρων προς τα αριστερά. Οι ψηφοφόροι ανέτρεψαν τον κάποτε ισχυρό Βίκτορ Όρμπαν. Διότι τον έβλεπαν να επηρεάζεται από τους κόλακες και να κάνει πολιτική βασισμένος στον μηχανισμό της προπαγάνδας.

Έτσι, το κόμμα του Tisza κέρδισε 138 έδρες στο Κοινοβούλιο, περισσότερες από τα δύο τρίτα του συνόλου. Αυτή η νίκη ήταν σίγουρα ένα χαστούκι στον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς,που πήγε στη Βουδαπέστη να τον στηρίξει. Αλλά και στην ευρωπαϊκή ακροδεξιά, όπως οι Βίλντερς, Λεπέν κ.λπ. που συμμετείχαν στην προεκλογική εκστρατεία της υπέρ του Βίκτορ Όρμπαν.

Τελικά, ο Βίκτορ Όρμπαν έπαθε κάτι που παθαίνουν κάποια στιγμή και άλλοι λαϊκιστές ηγέτες. Έπαψε να είναι δημοφιλής. Διότι αγνόησαν μια πραγματικότητα. Ότι οι πολίτες πρέπει να νιώθουν ότι αυτό που βλέπουν στην οθόνη της τηλεόρασης πρέπει να συμφωνεί με αυτό που έχουν στο ψυγείο τους.

Αντίθετα, ο ακροδεξιός απερχόμενος πρωθυπουργός πόνταρε τα πάντα στην προπαγάνδα. Χρησιμοποιώντας τα φιλικά προς το κόμμα του Fidesz ΜΜΕ, δυσφήμισε τους αντιπάλους του. Αυτά παρουσίασαν τον Πέτερ Μαγιάρ ως απατεώνα, ως μαριονέτα της Ουκρανία. Αλλά και ως μανιακό του σεξ και κακοποιητικό σύζυγο. Επίσης, ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παρουσιάστηκε ως η υπαρξιακή απειλή για την Ουγγαρία, που θα την έσερνε στον πόλεμο, αν κέρδιζε ο Μαγιάρ.

Το γεγονός ότι ο Βίκτορ Όρμπαν έδινε ελάχιστη προσοχή στις οικονομικές αγωνίες των Ούγγρων ήταν κάτι που επισήμαιναν και ορισμένοι που τον συμπαθούσαν. Σε προεκλογική συζήτηση που διοργάνωσε το Ινστιτούτο του Δούναβη, ένα από τα πολλά χρηματοδοτούμενα από την κυβέρνηση think tanks που έχουν συσταθεί για να επαινούν τον Όρμπαν, το αίσθημα της επερχόμενης ήττας ήταν διάχυτο.

Είναι αλήθεια, ότι στις Βρυξέλλες ο Βίκτορ Όρμπαν δεν είχε πολλές συμπάθειες. Αλλά πλέον είχε χάσει και τη συμπάθεια των πολιτών της χώρας του. Ακόμη και οι υποστηρικτές του κουράστηκαν να ζουν με τον φόβο του πολέμου στην Ουκρανία. Απογοητεύθηκαν από τη διαφθορά. Η Ουγγαρία είναι στη χειρότερη θέση στην ΕΕ, σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια.

Για πολλούς ψηφοφόρους, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Πέτερ Μαγιάρ ήταν ότι δεν ήταν ο… Όρμπαν. Όχι όσα έλεγε για την υγεία, την παιδεία, ή την ΕΕ.