In memoriam: αντρέας μαζαράκης (1949–2026) - ο «εξαρχείων», το αποτύπωμα και η σπορά του

Υπάρχουν άνθρωποι που διασχίζουν την Αθήνα αθόρυβα, αφήνοντας πίσω τους μια γραμμική, προβλέψιμη και τακτοποιημένη διαδρομή. Ο Αντρέας Μαζαράκης δεν ήταν ένας από αυτούς.

Ο Αντρέας —και όχι Ανδρέας, όπως επέμεναν να τον φωνάζουν οι φίλοι του για να ξορκίζουν την τυπικότητα— υπήρξε μια επιβλητική, extra large προσωπικότητα της μεταπολεμικής πρωτεύουσας.

Η μετοίκηση εκείνη, από μια λαϊκή γειτονιά σε μια περιοχή με έντονο αστικό και καλλιτεχνικό χαρακτήρα, δεν ήταν ανέφελη για ένα παιδί της ηλικίας του -και δεν ήταν και εύκολη.

Η επιλογή των Εξαρχείων, που ξεκίνησε ως μια απλή ανάγκη στέγης, μετατράπηκε γρήγορα σε απόλυτο τρόπο ζωής, σε μια σχέση έρωτα και εξάρτησης που κράτησε πάνω από επτά δεκαετίες.

Ανήσυχο, σχεδόν ατίθασο πνεύμα από τα μαθητικά του χρόνια στο ιστορικό 5ο Γυμνάσιο, ο Μαζαράκης υπήρξε άνθρωπος με σπάνιο πνευματικό εύρος. Ανένταχτος σε όλα, δεν εγκλωβίστηκε ποτέ σε μία μόνο ιδιότητα.

Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της ΑΣΟΕΕ, αποφοιτώντας το 1974, και συνέχισε στη Νομική Σχολή Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1978. Παράλληλα, όμως, η δίψα του για τις τέχνες και την έκφραση τον οδήγησε στα θρανία της υποκριτικής του Εθνικού Θεάτρου και της Σχολής του Κωστή Μιχαηλίδη, ενώ αφιέρωσε πέντε χρόνια στο Ωδείο Αθηνών μελετώντας φωνητική και ακορντεόν.

Η δικτατορία των Συνταγματαρχών τον βρήκε βαθιά ενταγμένο στους αγώνες του Φοιτητικού Κινήματος και ο Μαζαράκης, αφοσιωμένος στη δράση, δεν έμεινε θεατής. Η αντιστασιακή του δράση οδήγησε σε επανειλημμένες συλλήψεις από το καθεστώς και, τελικά, στη βίαιη, αναγκαστική επιστράτευσή του τον Φεβρουάριο του 1973.

Μετά την πτώση της Χούντας, η ακεραιότητα του χαρακτήρα του αναγνωρίστηκε ευρέως. Ο Μαζαράκης ανέλαβε μια προεδρία από τη ζωή του,  στην Επιτροπή Αποχουντοποίησης για τους καθηγητές του Πανεπιστημίου, του Πολυτεχνείου και των Οικονομικών Σχολών της Αθήνας.

Ο Μαζαράκης μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Πριν τον κερδίσει ολοκληρωτικά η δημοσιογραφία και ο δημόσιος λόγος, ο Μαζαράκης αφοσιώθηκε σε εμπορικά ταξίδια, δραστηριοποιούμενος για χρόνια στις εισαγωγές και εξαγωγές τροφίμων. Μια δουλειά που χάρισε ακόμη περισσότερα μπαχάρια στο πολυπρισματικό μυαλό του.

Ο Μαζαράκης περπάτησε στις αγορές της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, ταξίδεψε στην Ινδία, βρέθηκε στην Τεχεράνη, τη Λατινική Αμερική, την Κούβα, την σαγηνευτική Καραϊβική. Συλλέγοντας ένα τεράστιο απόθεμα εμπειριών, εκτεθειμένος στον άνθρωπο που πάντα λάτρευε να ανακαλύπτει, πολλαπλασιάζοντας τις κουλτούρες που τον σμίλεψαν, ο Μαζαράκης μπορούσε να καταφέρει πολλά -όπως και έκανε.