Η ιστορία και η άνοδος της afd: από κόμμα διαμαρτυρίας σε ακροδεξιά πολιτική δύναμη

Στα πρώτα της βήματα εμφανίστηκε ως ευρωσκεπτικιστικός σχηματισμός με φιλελεύθερο-συντηρητικό προσανατολισμό, εκφράζοντας κυρίως την αντίθεση στην ευρωπαϊκή πολιτική διαχείρισης της κρίσης χρέους και του ευρώ.

Μέσα σε λίγα χρόνια, όμως, η AfD μετατοπίστηκε σημαντικά προς τα δεξιά. Η προσφυγική και μεταναστευτική κρίση του 2015 αποτέλεσε κομβικό σημείο αυτής της εξέλιξης, ενώ η σταδιακή ενίσχυση της εθνικοσυντηρητικής και ακροδεξιάς πτέρυγας άλλαξε ριζικά τόσο το πολιτικό προφίλ όσο και τη θέση του κόμματος στο γερμανικό κομματικό σύστημα.

Η προϊστορία της AfD συνδέεται με τις αντιδράσεις απέναντι στη Συνθήκη του Μάαστριχτ του 1992 και την εισαγωγή του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Κέντρο Πολιτικής Εκπαίδευσης (bpb.de).

Ήδη από τη δεκαετία του 1990, πολιτικοί και οικονομολόγοι είχαν εκφράσει έντονες αντιρρήσεις για την πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης και, κυρίως, για την εγκατάλειψη του γερμανικού μάρκου.

Η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το 2008 και μετατράπηκε σε κρίση δημόσιου χρέους στην Ευρωζώνη έδωσε νέα δυναμική σε αυτές τις αντιδράσεις.

Η απόφαση των ευρωπαϊκών θεσμών και των κρατών-μελών να δημιουργήσουν μηχανισμούς οικονομικής στήριξης προς τις χώρες που αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα χρέους προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία.

Ο Κόνραντ Άνταμ (αριστερά), η Φράουκε Πέτρι και ο Μπερντ Λούκε κατά τη διάρκεια του πρώτου συνεδρίου της AfD στις 14 Απριλίου 2013 στο Βερολίνο

Στις 6 Φεβρουαρίου 2013 ιδρύθηκε επίσημα η AfD και στις 13 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο το ιδρυτικό της συνέδριο.

Οι Μπερντ Λούκε, Κόνραντ Άνταμ και Φράουκε Πέτρι εξελέγησαν στην ηγεσία, ενώ το κόμμα οργανώθηκε με αξιοσημείωτη ταχύτητα.

Μέσα σε λίγους μήνες δημιουργήθηκαν περιφερειακές οργανώσεις σε ολόκληρη τη Γερμανία και η AfD απέκτησε περίπου 10.000 μέλη.