Η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας ξαναγράφει το σύνταγμα στη βουλή

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης. Την έχει κάνει προμετωπίδα της προεκλογικής της εκστρατείας, καλώντας τους ψηφοφόρους όχι απλώς να της δώσουν τρίτη θητεία, αλλά και τη δυνατότητα να διαμορφώσει το θεσμικό DNA της χώρας, όπως αυτή θέλει.

Συμβολική συμπύκνωση η πρότασή της για μόνο μία εξαετή θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, που σε συνδυασμό με το ότι πλέον δεν απαιτείται ενισχυμένη πλειοψηφία των 180, σημαίνει ότι το πρότυπο της ΝΔ δεν είναι οι Πρόεδροι ευρείας συναίνεσης, και δύο θητειών, όπως οι αείμνηστοι Κ. Στεφανόπουλος και Κ. Παπούλιας, αλλά κομματικές επιλογές όπως ο Κ. Τασούλας.

Όμως, την ίδια στιγμή στη Νέα Δημοκρατία γνωρίζουν, ακόμη και εάν δεν το ομολογούν, ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ευοδωθεί η Αναθεώρηση που προτείνουν, καθώς ούτε σε αυτή τη Βουλή ούτε στην επόμενη θα υπάρξει πλειοψηφία 180 ψήφων υπέρ της.

Γι’ αυτό τον λόγο και επιλέγουν να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα από τώρα και μέσα από νόμους.

Αυτό ακριβώς επιχειρούν να κάνουν με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που εισηγούνται και ειδικά το εκλογικό σύστημα που προτείνουν.

Ένα εκλογικό σύστημα που σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται στην επιθυμία τους να κυβερνούν στο διηνεκές.

Ως γνωστόν μέχρι τώρα στις αυτοδιοικητικές εκλογές εφαρμόζεται ένα σύστημα δύο γύρων εκλογών. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι τελικά ο εκλεγμένος δήμαρχος έχει μια σχετική υποστήριξη, είτε στον πρώτο γύρο εάν εξασφαλίσει 43%, είτε στον δεύτερο γύρο οικοδομώντας μια συμμαχία γύρω του.

Αυτό το σύστημα δεν αρέσει στην κυβέρνηση, γιατί εκεί όπου ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας δεν φτάσει το όριο της εκλογής την πρώτη Κυριακή, υπάρχει ο κίνδυνος στο δεύτερο γύρο να υπάρξει συσπείρωση γύρω από τον δεύτερο και να εκλεγεί αυτός. Κάτι που έγινε στον Δήμο της Αθήνας.

Γι’ αυτόν τον λόγο και σκέφτηκαν ένα σύστημα που κατά βάση θα δίνει παντού και πάντα στον νεοδημοκράτη υποψήφιο τον δήμο, εάν είναι στην πρώτη θέση. Το σύστημα αυτό στηρίζεται στην καινοφανή για τα ελληνικά – και όχι μόνο – δεδομένα ιδέα ο ψηφοφόρος να ρίχνει και μια δεύτερη ψήφο. Δηλαδή, να ψηφίζει και έναν άλλο συνδυασμό.

Αν στον πρώτο γύρο βγει δήμαρχος με 42% οι εκλογές τελειώνουν, εάν όχι, πάμε σε επόμενες καταμετρήσεις στις οποίες αθροίζονται και όσες εναλλακτικές ψήφοι έπεσαν. Τώρα εκ της φύσεως του συστήματος ο πρώτος συνδυασμός ευνοείται και άρα ο νεοδημοκράτης ευνοείται ούτως ή άλλως.