Αν καταρρεύσει το μοντέλο «δουλεύω για να ζήσω» - σε ένα κόσμο που οι μηχανές θα έχουν το «πάνω χέρι»

Αν η Τεχνητή Νοημοσύνη καταστήσει την ανθρώπινη εργασία περιττή, ποιος θα αποφασίζει πώς θα τρεφόμαστε;

Η μετάβαση σε μια οικονομία χωρίς απασχόληση δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ζήτημα αυτοματισμού, αλλά μια βαθιά πολιτική μάχη για την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου.

Τα τελευταία χρόνια, η σχέση των εργαζομένων με την εργασία πέρασε από διαδοχικές φάσεις αποστασιοποίησης και ρήξης, με την AI να λειτουργεί ως καταλύτης αναδιάταξης ισχύος

Αυτή είναι η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου που οι υπεύθυνοι καλούνται να απαντήσουν εν μέσω των αυξανόμενων συζητήσεων για το αν η ΤΝ θα αναλάβει όλες τις δουλειές μας.

Όσο τρομερή και αν φαίνεται η τεχνολογία, παρόμοιες ανησυχίες έχουν εμφανιστεί επανειλημμένα από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης, και οι περισσότεροι ενήλικες σε ηλικία εργασίας παραμένουν απασχολούμενοι. Ωστόσο, αυτό που λείπει σοβαρά είναι μια σοβαρή συζήτηση για το τι πρέπει να γίνει αν αυτό το μέλλον πράγματι υλοποιηθεί.

Ακόμη και αν η ΤΝ δημιουργήσει τεράστια οικονομική ευημερία, η κατανομή της θα παραμείνει μια πολιτική πρόκληση. Αυτή η συγκυρία απαιτεί μια σοβαρή, ανοιχτή συζήτηση σχετικά με τον τρόπο κατανομής των καρπών αυτής της ευημερίας μεταξύ των ανθρώπων.

Ο Guardian επιχειρεί να ανοίξει το θέμα που θα απασχολήσει την ανθρωπότητα την επόμενη δεκαετία. Στο ρεπορτάζ που φιλοξενεί στις σελίδες του, η απάντηση στο ερώτημα έχει δύο μέρη. Το πρώτο αφορά τον τρόπο σχεδιασμού ενός τεχνικά αποτελεσματικού συστήματος για την αναδιανομή των καρπών της οικονομίας, καθώς οι μηχανές αναλαμβάνουν τον έλεγχο και το μερίδιο του εισοδήματος της εργασίας σχεδόν εκμηδενίζεται.

Πώς θα οργανωθεί η κοινωνία σε έναν κόσμο όπου οι μηχανές παράγουν το μεγαλύτερο μέρος ή το σύνολο της οικονομικής παραγωγής και μερικές δεκάδες τεχνο-δισεκατομμυριούχοι αποφασίζουν ποιο μερίδιο των παγκόσμιων πόρων – χρήματα, ενέργεια, ορυκτά – θα διατεθεί για την περαιτέρω επέκταση των τεχνολογικών επιτευγμάτων;

Ποιος θα έχει λόγο για το αν θα διατεθούν περισσότεροι πόροι, για παράδειγμα, στην υγειονομική περίθαλψη ή τη γεωργία, ή την εκπαίδευση;

Η είσοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης στην καθημερινότητά μας εγείρει ανησυχία για τον τρόπο που η αγορά εργασίας θα προσαρμοστεί