Ανακατεύοντας την τράπουλα στην κεντροαριστερά: τι αλλάζει με το κόμμα του αλέξη τσίπρα

Την Τετάρτη στο Ηράκλειο της Κρήτης ο Αλέξης Τσίπρας θα παρουσιάσει την Ιθάκη του. Η αλήθεια είναι ότι το βιβλίο κάνει λιγότερο γκέλ πλέον στο ακροατήριο του πρώην πρωθυπουργού. Εκείνο που αναμένεται με ενδιαφέρον είναι η ανακοίνωση του νέου κόμματος υπό τον Αλέξη Τσίπρα.

Η αντίστροφη μέτρηση φαίνεται πως άρχισε την προηγούμενη εβδομάδα όταν πραγματοποίησε δύο δημόσιες εμφανίσεις – παρεμβάσεις. Η πρώτη ήταν στο βιβλίο του Λεωνίδα Μακρή για τον Γιάννη Μπουτάρη. Η δεύτερη στο Φόρουμ των Δελφών και μάλιστα έτυχε να μιλήσει αμέσως μετά την Ευρωπαία Εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι. Καλύτερη πάσα δεν θα μπορούσε να έχει πάρει, καθώς η συζήτηση είχε να κάνει εν πολλοίς με τη διαφθορά. Από εκεί προέκυψαν τα όσα ανακοίνωσε για την επιστροφή του και παράλληλα την επιστροφή και της ίδιας της χώρας στην σταθερότητα.

Εν ολίγοις το κόμμα Τσίπρα, πριν καν ανακοινωθεί, ανακατεύει την τράπουλα στο πολιτικό σκηνικό. Κυρίως το κάνει στα κόμματα που βρίσκονται κοντά του ιδεολογικά. Ο ίδιος ο Τσίπρας μπορεί να δηλώνει αριστερός, παρόλα αυτά γύρω του συγκεντρώνεται, μεταξύ άλλων, κι ένα συγκεκριμένο πλήθος ανθρώπων με αναφορές στην Κεντροαριστερά. Εκτός αυτού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να διεμβολίσει το ΠΑΣΟΚ, στερώντας του δυνάμεις. Αυτό είναι το σενάριο που φοβάται ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Η αλήθεια είναι βέβαια πως το μεγαλύτερο πρόβλημα αναμένεται να το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη κάποια στελέχη αποχώρησαν από το κόμμα και έχουν ταχθεί στο πλευρό Τσίπρα, ενώ το μεγάλο ξεκαθάρισμα αναμένεται να γίνει το επόμενο διάστημα. Πέρα όμως από τα στελέχη, ο κίνδυνος για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξαΰλωση των ποσοστών του προς χάριν του κόμματος Τσίπρα. Πόσοι δηλαδή θα είναι οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που θα ακολουθήσουν τον νέο φορέα.

Η πραγματικότητα λέει πως η μεγάλη δεξαμενή των ψηφοφόρων του νέου κόμματος θα προέρχονται κατά κύριο λόγο από τον ΣΥΡΙΖΑ και λιγότερο από τη Νέα Αριστερά. Η τελευταία μετά την αλλαγή στην ηγεσία της έχει σκληρύνει τη στάση της απέναντι στον πρώην σύντροφο και πρόεδρο -στις καλές εποχές του ενωμένου ΣΥΡΙΖΑ, πριν τις διασπάσεις. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία για ένα κόμμα που παλεύει να διατηρήσει την αυτονομία του και ν’ αποτελέσει μια εναλλακτική φωνή με αναφορές στη ριζοσπαστική Αριστερά.

Το κόμμα Τσίπρα αναμένεται να τραβήξει κι ένα ποσοστό αναποφάσιστων-προοδευτικών ψηφοφόρων. Εκείνων δηλαδή που μπορεί να εναλλάσσουν την ψήφο τους ανάλογα με τη συνθήκη κάθε φορά, ωστόσο βλέπουν πλέον ότι χρειάζεται ένας νέος πόλος στο χώρο, που να μπορεί να λειτουργήσει συνθετικά.

Ελάχιστες θα πρέπει να είναι οι προσδοκίες του κόμματος Τσίπρα από διαρροές των αντισυστημικών κομμάτων, τύπου Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας κλπ. Με το ίδιο σκεπτικό δεν θα πρέπει να περιμένει πολλά και από ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Πρόκειται για ένα συμπαγές εκλογικό ακροατήριο που δεν διασπάται εύκολα.

Και βέβαια, ένα σοβαρό ζήτημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει είναι η δυσπιστία και η κρίση αξιοπιστίας των κομμάτων και του πολιτικού συστήματος γενικότερα. Ωστόσο αυτό είναι κάτι που αντιμετωπίζουν όλα τα κόμματα.

Το υπό διαμόρφωση σκηνικό χαροποιεί ιδιαίτερα την πολυτραυματισμένη από τα σκάνδαλα κυβέρνηση. Για όσο δηλαδή δεν υπάρχει ένα ενιαίο μέτωπο απέναντί της ή κάποιο νέο πρόσωπο που κατεβαίνει με αξιώσεις και ορμή να την κερδίσει, η ΝΔ θα αισθάνεται ότι παραμένει ο βασικός ρυθμιστής του πολιτικού σκηνικού.

Και μπορεί η αυτοδυναμία της να μοιάζει με μακρινό όνειρο, η πρωτιά όμως στις δημοσκοπήσεις και η διαφορά της από τα υπόλοιπα κόμματα την φέρνουν σε θέση ισχύος μέσα σε μια οξύμωρη, είναι η αλήθεια πραγματικότητα: Πως θα έχει την ανάγκη άλλων προκειμένου να συγκυβερνήσει την επόμενη τετραετία.