Ο ντόναλντ τραμπ, το ιράν και τα φτερά του ίκαρου – μια προσωπική βεντέτα ίσως οδηγεί τις ηπα στην όλεθρος

Ο Ντόναλντ Τραμπ υπήρξε πάντα τζογαδόρος. Σε όλη τη ζωή του, την προσωπική, την επιχειρηματική και την πολιτική στη συνέχεια, παίζει έξω από τους κανόνες και ενάντια στη λογική. Και τις περισσότερες φορές έχει κερδίσει. Φαίνεται ότι κάνει το ίδιο και με τον πόλεμο στο Ιράν.

Ούτε μήνας δεν πέρασε από την εκεχειρία και το Μνημόνιο Κατανόησης, που κομπορρημονώντας ανακοίνωσε ότι υπέγραψε στις Βερσαλλίες, και είναι έτοιμος να πάει ξανά σε πόλεμο. Και μάλιστα θέτοντας σε κίνδυνο το αποτέλεσμα των επικείμενων ενδιάμεσων εκλογών. Αν τις κερδίσουν οι Δημοκρατικοί, θα χάσει τον έλεγχο και της Βουλής και της Γερουσίας.

Ο πόλεμος στο Ιράν, κατά τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ, απειλούσε με μια οικονομική καταστροφή ανάλογη της Μεγάλης Ύφεσης. Αλλά διέταξε την επανέναρξη των επιθέσεων εναντίον στρατιωτικών και στόχων και υποδομών στο Ιράν. Η Τεχεράνη ανταπέδωσε με επιθέσεις με drones και πυραύλους εναντίον συμμάχων των ΗΠΑ στον Κόλπο. Και τώρα όλα δείχνουν πως πηγαίνουμε ξανά σε πλήρη κλιμάκωση.

O αρθρογράφος του Guardian, Ρόμπερτ Τέιτ, εκτιμά ότι ο Ντόναλντ Τραμπ φλερτάρει με την εκλογική καταστροφή. Αναζωπυρώνει έναν πόλεμο που είναι ήδη αντιδημοφιλής στους ψηφοφόρους. Κυρίως για τον πληθωριστικό αντίκτυπό του στα καύσιμα και το κόστος διαβίωσης.

Τα πράγματα παρόλα αυτά είναι πιο σοβαρά από μια εκλογική ήττα. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η κλιμάκωση θα μπορούσε να οδηγήσει αναπόφευκτα σε χερσαία εισβολή σε ιρανικό έδαφος.

Στο επίκεντρο της ανανεωμένης σύγκρουσης, είναι ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ. Το Μνημόνιο Συνεργασίας είχε ως στόχο να ανοίξει το δρόμο για μια 60ήμερη εκεχειρία, κατά τη διάρκεια της οποίας θα πραγματοποιούνταν διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Ταυτόχρονα, το Ιράν θα άνοιγε ξανά τα Στενά. Τα οποία είχε κλείσει σε αντίποινα για τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ. Αλλά αυτό κράτησε λίγο.

Οι ειδικοί απορρίπτουν τον ενδεχόμενο να υπήρξε παρεξήγηση, οφειλόμενη στην κακή διαπραγμάτευση των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Βάλι Νασρ, καθηγητή στη Σχολή Προηγμένων Διεθνών Σπουδών του Johns Hopkins, η κατάρρευση του Μνημονίου Συνεργασίας ήταν συνέπεια λανθασμένου υπολογισμού των ΗΠΑ και του Ιράν.

Και η πιθανότητα λανθασμένων υπολογισμών ενισχύεται από την απουσία ειδικών σε θέματα Ιράν στην κυβέρνηση Τραμπ.

Την ίδια ώρα, αντί για έμπειρους ειδικούς σε θέματα Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ βασίστηκε στη έμπιστή του διαπραγματευτική ομάδα. Τον Στιβ Γουίτκοφ, τον γαμπρό του, Τζάρεντ Κούσνερ, και, αργότερα, στον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς. Που είχε αντιταχθεί αρχικά στον πόλεμο, αλλά ήταν βασικό πρόσωπο στη διαπραγμάτευση του Μνημονίου Συνεργασίας.

Ο Ρόμπερτ Τέιτ λέει ότι η ετοιμότητα του Ιράν να ρισκάρει θα μπορούσε να οδηγήσει τον Ντόναλντ Τραμπ να αυξήσει περαιτέρω τα στοιχήματα. Και να πάει σε περαιτέρω κλιμάκωση. Ίσως και σε χερσαία εισβολή.