Το πόσο θα αυξηθεί το κόστος ενέργειας δεν είναι νομοτέλεια, αλλά πολιτική επιλογή – εργαλεία υπάρχουν, πολιτι

Η ελληνική οικονομία, όπως και η ευρωπαϊκή, είναι αντιμέτωπη με μια νέα ενεργειακή κρίση. Εάν δεν υπάρξουν σημαντικές θετικές εξελίξεις στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής, είναι σαφές ότι θα συνεχιστεί η ανοδική πίεση στις τιμές των καυσίμων και ειδικά του φυσικού αερίου. Προσθέστε σε αυτό και τις εξελίξεις στον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου το τελευταίο διάστημα η ουκρανική πλευρά στοχοποιεί πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στη Ρωσία και ιδίως διυλιστήρια προκαλώντας εκτός των άλλων και μεγάλη αναστάτωση στην παγκόσμια αγορά ντίζελ, ενός καυσίμου που είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για την παγκόσμια οικονομία, καθώς αυτό κινεί φορτηγά και λεωφορεία, τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα, αλλά και αρκετά συστήματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Όλα αυτά σημαίνουν μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση για τα νοικοκυριά, που θα κληθούν να πληρώσουν ακριβότερα καύσιμα αλλά και ακριβότερους λογαριασμούς ηλεκτρικού και θέρμανσης, καθώς και για τις επιχειρήσεις που θα δουν να αυξάνεται το κόστος παραγωγής τους – κάτι που στο τέλος θα μεταφερθεί επίσης ως κόστος στα νοικοκυριά.

Βεβαίως, όπως συμβαίνει συχνά με την κυβέρνηση, όσο πιο απόλυτη δείχνει να είναι για κάτι, τόσο περισσότερο την διαψεύδει η πραγματικότητα.

Και αυτό γιατί πια υπάρχουν εκτεταμένα εργαλεία που μπορούν να αξιοποιηθούν για να μη μετατραπεί η ενεργειακή κρίση σε οικονομική και κοινωνική, εργαλεία τα οποία τα χρησιμοποιούν άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.