Το πρόβλημα της νέας δημοκρατίας έχει ονοματεπώνυμο: κυριάκος μητσοτάκης
Όμως, εάν κανείς διαβάσει προσεκτικά τις δημοσκοπήσεις, θα διαπιστώσει ότι ολοένα και περισσότερο ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνεται η βασική πολιτική επισφάλεια της Νέας Δημοκρατίας. Προφανώς ο σκληρός πυρήνας όσων τώρα δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές, εκφράζουν θετική γνώμη για τον Πρωθυπουργό και επισημαίνουν την καταλληλότητά του ως πρωθυπουργού, όμως οι αριθμοί κάθε άλλο παρά αποτυπώνουν μια πλειοψηφική απήχησή του.
Αυτό αποτελεί μια σημαντική μεταστροφή σε σχέση με την πρώτη τετραετία της διακυβέρνησής του. Τότε, ακόμη και όταν η χώρα κατέγραφε δυσανάλογα μεγάλο κόστος σε ζωές από την πανδημία, ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης που μπορούσε να επιτελεί τον καθησυχαστικό ρόλο του ηγέτη. Κάτι που άλλωστε φάνηκε και στην ικανότητά του να κερδίσει τις εκλογές του 2023.
Όλα αυτά δεν περνούν απαρατήρητα και μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Νέα Δημοκρατία διαθέτει σήμερα τον μεγαλύτερο κομματικό μηχανισμό και άρα έχει, ιδίως στο επίπεδο των βουλευτών που παραμένουν ο κρίσιμος κομματικός αρμός, την ικανότητα τα παίρνει έγκαιρα και με σαφήνεια τη μηνύματα από την κοινωνία. Επομένως, λαμβάνουν και όλα αυτά τα μηνύματα δυσαρέσκειας, αλλά και αναξιοπιστίας του πρωθυπουργού από την κομματική βάση και την κοινωνία γενικότερα.
Γι’ αυτό και όποιος μιλάει με βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ολοένα και περισσότερο διαπιστώνει ότι θεωρούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.
Και βέβαια το στελεχιακό δυναμικό αυτό δεν πείθεται εύκολα και από αμιγώς επικοινωνιακού χαρακτήρα μεταστροφές, όπως π.χ. η δεξιά (και συχνά ακροδεξιά) στροφή της ρητορικής της κυβέρνησης αλλά και του ίδιου του Πρωθυπουργού σε ζητήματα όπως το προσφυγικό. Γιατί πολύ απλά έχουν την εμπειρία να αντιλαμβάνονται τον χειριστικό και τον καιροσκοπικό χαρακτήρα τέτοιων μετατοπίσεων.
