Γονείς στην εποχή της κλιματικής κρίσης: μεγαλώνοντας παιδιά που νοιάζονται για το περιβάλλον

Αν και είναι άδικο, είναι οι νέοι —και οι επόμενες γενιές— που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης στο περιβάλλον.

Πώς λοιπόν μπορείτε να μιλήσετε στους νέους για τη βιώσιμη διαβίωση και να μεγαλώσετε παιδιά με γνώσεις και νοιάξιμο για το μέλλον του πλανήτη;

Ακολουθούν μερικές συμβουλές από τον Guardian για να εμπλέξετε την επόμενη γενιά σε έναν ουσιαστικό διάλογο για το περιβάλλον.

Ο Damon Gameau, ηθοποιός και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, όπως το 2040 και το επερχόμενο Future Council, επισημαίνει ότι έχουμε δημιουργήσει ένα σύστημα που δεν εκτιμά τη φύση – και αυτό πρέπει να αλλάξει.

Η καλλιέργεια της φροντίδας και της ενσυναίσθησης στα παιδιά λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο όπως η διδασκαλία των περισσότερων άλλων πραγμάτων: μέσω παραδείγματος, εκπαίδευσης και καλών συζητήσεων.

Η Susy Lee, συγγραφέας του Raising Kids Who Care και εκπαιδευτικός με 18 χρόνια εμπειρίας, υπογραμμίζει ότι το πρώτο βήμα είναι να είστε σκόπιμοι σε ό,τι προσπαθείτε να διδάξετε.

Οι καλές συζητήσεις χρειάζονται δύο βασικά στοιχεία, σύμφωνα με τη Lee: περιέργεια και θετική στάση. Μην κάνετε κήρυγμα, συνεργαστείτε με τα παιδιά και καθοδηγηθείτε από ερωτήσεις. Ακούστε περισσότερο, μιλήστε λιγότερο.

Η συμμετοχή των παιδιών σε συζητήσεις κατάλληλες για την ηλικία τους σχετικά με σημαντικά θέματα, αλλά και η επίδειξη καλών επιλογών, οδηγούν σε θετικά αποτελέσματα. Μερικά σημεία εκκίνησης είναι, για παράδειγμα: η συζήτηση για το πού να δωρίσετε χρήματα και χρόνο, αν θα αγοράσετε ηλεκτρικό ή βενζινοκίνητο αυτοκίνητο ή η επίσκεψη στον τοπικό βουλευτή για να θέσετε θέματα που αφορούν την κοινότητά σας.

Ο Gameau προσθέτει ότι οι ενήλικες μπορούν να βοηθήσουν αναγνωρίζοντας το μέγεθος και τον φόβο των προβλημάτων, επιτρέποντας στα παιδιά να νιώσουν θυμό, λύπη και φόβο. Οι νέοι γνωρίζουν ήδη τις απειλές, αναφέρει, επισημαίνοντας μια διεθνή έρευνα που έδειξε πως σχεδόν το 60% των νέων είναι πολύ ή εξαιρετικά ανήσυχοι για το περιβάλλον.

Έπειτα, συνδέστε τα παιδιά —και εσάς τους ίδιους— ξανά με τον ζωντανό κόσμο γύρω σας: περάστε χρόνο στη φύση, γνωρίστε τα είδη πουλιών και δέντρων της περιοχής, ζήστε περιπέτειες στην ύπαιθρο.Είναι πιο εύκολο να νοιάζεσαι για κάτι που γνωρίζεις, βλέπεις και βιώνεις. Αφιερώστε χρόνο για να σταματήσετε, να παρατηρήσετε και να συζητήσετε. Αναζητήστε τη χαρά, την ομορφιά και τη διασκέδαση, για να αντισταθμίσετε τη μελαγχολία.