Χωρίς πολιτική βούληση για «καθαρό παιχνίδι» ούτε το var από μόνο του λύνει τα προβλήματα του ποδοσφαίρου, ούτ

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είναι σαφές ότι δεν έχει μεγάλη σχέση με τα ποδοσφαιρικά πράγματα. Άλλωστε, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να τον φανταστεί να πηγαίνει κάθε Κυριακή στο γήπεδο. Δεν ταιριάζει στο προφίλ του.

Προφανώς, αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Δεν περιλαμβάνεται στα προσόντα της διακυβέρνησης η καλή γνώση του ποδοσφαίρου, παρότι κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το τελευταίο είναι πολύ διδακτικό.

To ίδιο ισχύει και για το gov.gr και τη στροφή προς την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Το εάν όντως λύνει προβλήματα και διευκολύνει τον πολίτη είναι και πάλι θέμα πολιτικής βούλησης και απόφασης.

Εξαρτάται από την πραγματική βούληση για καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, αντί για τη μεταφορά της από το γκισέ στην οθόνη, και σαφώς από το τι τελικά προσφέρεται στον πολίτη. Είναι σημαντικό να μπορείς να υποβάλεις τα δικαιολογητικά στον ΕΟΠΥ από την άνεση του υπολογιστή σου, αλλά όταν οι παροχές – π.χ. οπτικών – είναι καθηλωμένες πολύ κάτω από το πραγματικό κόστος, τότε το πραγματικό όφελος είναι μικρό. Και σίγουρα η ύπαρξη ενός εκτεταμένου δικτύου τηλεϊατρικής είναι πρόοδος, αλλά δεν μπορεί να απαντήσει στις υπαρκτές ελλείψεις υγειονομικού προσωπικού.

Και όλα αυτά μας φέρνουν σε ένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Από τη μια, την αναπαραγωγή μιας εικόνας, όπως αναφέρεται την οποία διαρκώς η χώρα εκσυγχρονίζεται, ιδίως σε σχέση με την ψηφιοποίηση του κράτους, την εμφάνιση νέων πλατφορμών, την αναβάθμιση των υποδομών. Από την άλλη, την πραγματικότητα των πολιτών που δεν βλέπουν τελικά μια πραγματική αναβάθμιση των υπηρεσιών του κράτους στο σύνολό του– ακόμη και εάν κάποιες διαδικασίες απλουστεύονται –, που εξακολουθούν να νιώθουν απροστάτευτοι απέναντι στο κύμα ακρίβειας ανησυχώντας αν θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα το επόμενο διάστημα, και που εξακολουθούν να αισθάνονται ότι η διαφθορά παραμένει ενεργή πραγματικότητα.

Γιατί το πραγματικό επίδικο για το κράτος δεν είναι εάν είναι ψηφιακό ή όχι. Σε τελική ανάλυση, αυτονόητη είναι η απάντηση ότι προφανώς και πρέπει να είναι ψηφιακό. Το πραγματικό διακύβευμα για το κράτος σήμερα, είναι εάν θα ξαναγίνει κοινωνικό, εάν δηλαδή θα ξαναγίνει ο μηχανισμός για να ενισχυθεί η κοινωνική προστασία, να υπάρξει αναδιανομή εισοδήματος, να εφαρμοστούν πολιτικές κοινωνικής δικαιοσύνης. Και ως προς αυτό ο απολογισμός της κυβέρνησης είναι αρνητικός, ακριβώς επειδή είδε το κράτος ως τρόπαιο και μηχανισμό διευκόλυνσης συμφερόντων.