«πέρα από την παγίδα της ανάπτυξης» - τον νέο όραμα για ευημερία και ισότητα
Φανταστείτε έναν κόσμο όπου όλοι εργάζονται λιγότερο αλλά αμείβονται τα διπλά. Έναν κόσμο όπου οι υπερπλούσιοι φορολογούνται για τα δισεκατομμύρια των περιουσιών τους και το φτωχότερο ήμισυ του πληθυσμού αυξάνει το μερίδιό του στον παγκόσμιο πλούτο. Έναν κόσμο ισότητας και ευημερίας που ταυτόχρονα βάζει φρένο στην εξάντληση των φυσικών πόρων και την κλιματική αλλαγή.
Ακούγεται υπερφιλόδοξο, κάποιοι θα πουν αφελές, αυτό όμως είναι το όραμα της Έκθεσης Παγκόσμιας Δικαιοσύνης, την οποία παρουσίασαν τον Ιούλιο ερευνητές του Εργαστηρίου Παγκόσμιας Ανισότητας στο Παρίσι.
Η έκθεση προτείνει την επιβολή παγκόσμιων φόρων στον πολύ μεγάλο πλούτο, με τα έσοδα να διοχετεύονται σε ένα ταμείο για την υποστήριξη της υγείας, της εκπαίδευσης και της πράσινης μετάβασης, εξηγεί το περιοδικό Nature.
Οι συντάκτες της μελέτης προτείνουν επίσης τη δημιουργία ενός νέου, διεθνούς νομίσματος, το οποίο θα μπορούσε να τερματίσει κάποια οικονομικά οφέλη που απολαμβάνουν οι πλουσιότερες χώρες εις βάρος των φτωχότερων.
Περισσότεροι από 1.000 οικονομολόγοι και άλλοι ειδικοί, ανάμεσά τους ο νομπελίστας Τζόζεφ Τσίγκλιτς του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, προσέφεραν τη στήριξή τους στην έκθεση.
Ο Οδικός Χάρτης προτείνει όπως ένα σύστημα εγγυημένης εργασίας στο οποίο το κράτος θα δίνει δουλειά στους ανέργους
Υπάρχουν όμως και οικονομολόγοι που διαφωνούν, επιμένοντας ότι η ανάπτυξη είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση της φτώχειας. Το σκεπτικό είναι ότι η οικονομική ανάπτυξη δημιουργεί θέσεις εργασίας και αυξάνει τα εισοδήματα, κάτι που προσφέρει φορολογικά έσοδα τα οποία το κράτος μπορεί να επενδύσει στην υγεία και την παιδεία.
Πράγματι, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας έχει μειωθεί εντυπωσιακά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η μείωση της φτώχειας σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν εν πολλοίς αποτέλεσμα της οικονομικής προόδου στην Ανατολική και Νότια Ασία, ειδικά στην Κίνα.
Οι δύο νέες εκθέσεις όμως δεν θεωρούν την αύξηση του ΑΕΠ αναγκαία συνθήκη για την καταπολέμηση της φτώχειας και της ανισότητητας. Ο Οδικός Χάρτης, για παράδειγμα, προτείνει 80 νέες πολιτικές, όπως ένα σύστημα εγγυημένης εργασίας στο οποίο το κράτος θα δίνει δουλειά στους ανέργους με έμφαση στις υποδομές ανακύκλωσης ή τη φροντίδα ασθενών, για παράδειγμα.
Για τη χρηματοδότηση αυτών των μέτρων, η έκθεση προτείνει φορολογικές μεταρρυθμίσει ς που περιλαμβάνουν φορολόγηση των υπερπλουσίων και των δραστηριοτήτων που βλάπτουν το περιβάλλον.
