Υπό απειλή δίωξης κοινωνικοί λειτουργοί που αρνούνται να εκτελέσουν εισαγγελικές εντολές - ακραία υποστελέχωση

Κλήτευση στην εισαγγελία υπό την απειλή δίωξης για απείθεια δέχτηκαν έξι κοινωνικοί λειτουργοί που εργάζονται στον Δήμο Αμαρουσίου, εξαιτίας της άρνησής τους να εκτελέσουν εισαγγελικές εντολές για κοινωνική έρευνα.

Η κοινωνική έρευνα είναι μια διαδικασία συλλογής στοιχείων από τους κοινωνικούς λειτουργούς, η οποία διατάσσεται από τους αρμόδιους εισαγγελείς να διενεργηθεί σε οικιακά περιβάλλοντα όπου υπάρχουν καταγγελίες ή υπόνοιες για ενδοοικογενειακή βία, κακοποίηση ή παραμέληση παιδιών και ηλικιωμένων ή άλλων ευάλωτων προσώπων.

Η συγκεκριμένη υπόθεση, με την ακραία εξέλιξη του να σύρονται κοινωνικοί λειτουργοί στην εισαγγελία, αναδεικνύει τα θεσμικά και διοικητικά προβλήματα που διέπουν την κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα.

Την κλήτευση των έξι κοινωνικών λειτουργών κατήγγειλε δημόσια η Αγωνιστική Συσπείρωση Κοινωνικών Λειτουργών, παράταξη η οποία εκπροσωπείται στον ΣΚΛΕ (Σύνδεσμο Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος), δηλαδή τον φορέα που εκπροσωπεί επίσημα τους κοινωνικούς λειτουργούς της χώρας.

Σύμφωνα με την καταγγελία, οι κοινωνικοί λειτουργοί αρνούνται να εκτελέσουν τις εισαγγελικές εντολές, διότι είναι συμβασιούχοι και όχι μόνιμοι υπάλληλοι του Δήμου, και απασχολούνται σε συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, το οποίο, βάσει της σύμβασης, δεν περιλαμβάνει στα καθήκοντά τους τις κοινωνικές έρευνες κατόπιν εισαγγελικής εντολής.

Οι έξι κοινωνικοί λειτουργοί υποστηρίζουν επίσης ότι στην περίπτωση που εκτελέσουν τις εισαγγελικές εντολές και προβούν σε κοινωνικές έρευνες, βρίσκονται απροστάτευτοι απέναντι σε ενδεχόμενες νομικές ενέργειες των ερευνωμένων εναντίον τους, καθώς είναι σύνηθες όσοι ερευνώνται από τις κοινωνικές υπηρεσίες να ασκούν μηνύσεις και αγωγές για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον των κοινωνικών λειτουργών. Και βρίσκονται απροστάτευτοι, υποστηρίζουν, διότι ως συμβασιούχοι και συνεπώς ως μη μόνιμοι υπάλληλοι, δεν καλύπτονται από την νομική προστασία του Δήμου.

Η διαμαρτυρία των κοινωνικών λειτουργών στρέφεται τόσο προς την εισαγγελία, η οποία λένε ότι μένει στη γενική περιγραφή της ειδικότητάς τους αρνούμενη να εξετάσει τις συμβάσεις τους και το συγκεκριμένο πρόγραμμα στο οποίο εργάζονται, όσο και προς τον Δήμο που αντί να διεκδικήσει πόρους και προσωπικό από την κεντρική εξουσία, συντάσσεται μαζί της κατά του προσωπικού.

Ωστόσο, όπως αναφέρεται πηγές του in, είναι αμφίβολο κατά πόσο μια τέτοια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου όντως καλύπτει τους συμβασιούχους, από τη στιγμή που δεν βασίζεται σε νομοθετική ρύθμιση και το υπουργείο Εσωτερικών δεν έχει πάρει θέση.

Ο νόμος στον οποίο αναφέρεται Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος είναι του 1996, εντούτοις από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει ποτέ συσταθεί ή στελεχωθεί η κοινωνική υπηρεσία των Πρωτοδικείων.

Σε κάθε περίπτωση, πίσω από τη σύγκρουση μεταξύ εισαγγελίας, Δήμου Αμαρουσίου και συμβασιούχων κοινωνικών λειτουργών ξεπροβάλλει ένα κρίσιμο ζήτημα, το οποίο είναι πολύ ευρύτερο από τη συγκεκριμένη υπόθεση και αφορά το σύνολο της κοινωνικής πρόνοιας: η υποστελέχωση των κοινωνικών υπηρεσιών.