Υποκλοπές: όσες φορές και εάν ένα καθεστωτικό σύστημα εξουσίας «αρχειοθετήσει» μια υπόθεση, αυτό δεν σημαίνει

Η άρνηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ανασύρει από το αρχείο τη δικογραφία για τις υποκλοπές ενισχύει τις καταγγελίες για χειραγώγηση των ανώτερων βαθμίδων της Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είναι η τρίτη φορά που τίθεται εμπόδιο από το ανώτατο επίπεδο της ποινικής δικαιοσύνης στην ενδελεχή διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών.

Στοιχεία, που προστέθηκαν σε αυτά που έφερε στο φως η δημοσιογραφική έρευνα, αλλά και στις επανειλημμένες δηλώσεις του καταδικασμένου πρωτόδικα για την υπόθεση Ταλ Ντίλιαν, ότι η εταιρεία του, Intellexa, συνεργαζόταν μόνο με κρατικούς φορείς και ότι υπάρχουν έγγραφα που αποδεικνύουν ότι η εταιρεία του πούλησε το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό ασφαλείας στις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας. Στοιχεία, που δεν είδε η διάταξη Τζαβέλα, που επίσης επέμεινε στην αρχειοθέτηση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν. Μαζί με νέα αιτήματα ανθρώπων που έπεσαν θύματα παράνομης παρακολούθησης, που ζητούν να ανοίξει η υπόθεση, συμπεριλαμβανομένου και ενός από έναν πρώην πρωθυπουργό, τον Αντώνη Σαμαρά.

Και βέβαια ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επέλεξε να συνεχίσει στον δρόμο της εθελοτυφλίας ως προς το αδίκημα της κατασκοπείας.

Είναι σαφές ότι συνεχίζεται μια συντονισμένη επιχείρηση συγκάλυψης πολιτικών και ποινικών ευθυνών για μια από τις μεγαλύτερες εκφάνσεις θεσμικής παραβατικότητας στη χώρα μας. Η επιχείρηση αυτή οργανώνεται από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα να καταρρακώσει το κύρος των θεσμών, μεθοδεύοντας τη χειραγώγησή τους, αρκεί να μπορέσει να εξασφαλίσει ασυλία και ατιμωρησία.

Μόνο που αυτό το καθεστωτικό σύστημα εξουσίας είναι γελασμένο εάν πιστεύει ότι η συγκάλυψη την οποία επιχειρεί θα συνεχιστεί εσαεί. Μια ενδεχόμενη – και αναγκαία – πολιτική αλλαγή στη χώρα, θα απελευθερώσει όλες τις υπαρκτές θεσμικές δυνατότητες, ώστε η υπόθεση να ανασυρθεί ξανά από το αρχείο, να διερευνηθεί, να έρθουν όλα τα στοιχεία στο φως, όπου και εάν είναι καταχωνιασμένα, και προφανώς να αποδοθούν ευθύνες πολιτικές, αλλά και ποινικές όσο ψηλά και εάν βρίσκονται.

Αφενός γιατί ένας άλλος συσχετισμός στο κοινοβούλιο θα επιτρέπει και στην εθνική αντιπροσωπεία να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που έχει να ερευνά υποθέσεις, να καλεί μάρτυρες ακόμη και να αποφασίσει προανακριτική επιτροπή. Αφετέρου, γιατί μια άλλη πολιτική κατάσταση στη χώρα θα αποδώσει και στη δικαιοσύνη την αναγκαία ανεξαρτησία της, απελευθερώνοντας την από το σημερινό ασφυκτικό εναγκαλισμό από την κυβέρνηση και θα της επιτρέψει να ανοίξει την υπόθεση, να εξετάσει όλα τα στοιχεία που τώρα κάνει ότι δεν υπάρχουν, και να ασκήσει διώξεις.