Ο πόλεμος στο ιράν εδραίωσε την ηγεσία των φρουρών της επανάστασης – γιατί αυτό δεν είναι καλό νέο

Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ιράν, ΗΠΑ και Ισραήλ δήλωναν σε κάθε ευκαιρία –πλάι στους άλλους στόχους τους- ότι θέλουν να αλλάξουν το θεοκρατικό καθεστώς και να δώσουν την ευκαιρία στους Ιρανούς να επιλέξουν την ηγεσία τους. Ωστόσο, έπειτα από επτά σχεδόν μήνες πολέμου, τα πράγματα δεν φαίνεται να οδηγούν προς τα εκεί.

Αντίθετα, οι Φρουροί της Επανάστασης δείχνουν να έχουν κυριαρχήσει στο παιχνίδι εξουσίας στην Τεχεράνη. Και αυτό, βάσει τον Economist, δεν είναι καλό νέο ούτε για τους Ιρανούς. Πολύ περισσότερο δε για το ενδεχόμενο να επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία.

Το ερώτημα δεν απολύτως ρητορικό. Η απουσία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, από τον δημόσιο βίο είναι γνωστή και επανέρχεται διαρκώς στη δημόσια συζήτηση. Κανείς δεν γνωρίζει πού βρίσκεται, πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση της υγείας του και αν πράγματι είναι αυτός που λαμβάνει τις κυβερνητικές αποφάσεις. Κι ας διατείνονται οι αξιωματούχοι του καθεστώτος ότι ενημερώνεται για όλα και δίνει εντολές.

Ωστόσο, κάτι έχει αλλάξει και σε συμβολικό επίπεδο. Ο Economist επισημαίνει ότι τις τελευταίες ημέρες, νέες διαφημιστικές πινακίδες έχουν εμφανιστεί στην Τεχεράνη. Απεικονίζουν τους επτά άνδρες που ανέλαβαν την εξουσία στο Ιράν από τότε που ο Αλί Χαμενεΐ, ο πρώην ανώτατος ηγέτης, σκοτώθηκε σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στις 28 Φεβρουαρίου.

Σε αυτές όμως δεν εικονίζεται πουθενά ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ. Επίσης, απουσιάζουν τα παραδοσιακά θρησκευτικά σύμβολα, όπως οι μαύρες και κόκκινες σημαίες των Ιμάμηδων Αλί και Χουσεΐν. Μόνο ένας από τους επτά άνδρες φοράει τουρμπάνι.

Αυτό, για τον Economist είναι σημάδι ότι μια νέα γενιά ηγετών από το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης εδραιώνει την εξουσία της στο Ιράν. Και καθώς επικεντρώνονται στην ασφάλεια και την καταστολή, μετατρέπουν τα θεοκρατικά θεμέλια του Ιράν σε στρατιωτική δικτατορία.

Και αυτό είναι ένα μήνυμα για τους αντιπάλους του Ιράν. Οι Φρουροί της Επανάστασης μπορεί να μην έχουν εγκαταλείψει εντελώς μια ρεαλιστική προσέγγιση στη σύγκρουση με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, όπως όλα τα στρατιωτικά καθεστώτα συχνά αντλούν νομιμοποίηση από τη συνεχή απειλή πολέμου.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους θα πρέπει να περιμένουν ότι η νέα, στρατιωτική ηγεσία δεν θα συμβιβαστεί ούτε θα υποχωρήσει ευκολότερα από την προηγούμενη.

Η αφίσα τα λέει όλα. Μπροστά βρίσκεται, και μάλιστα ντυμένος με κοστούμι, ο Μοχσέν Ρεζαΐ.  Είναι ο νέος σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, πρώην υποψήφιος για την προεδρία και ο μακροβιότερος αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης. Ηγήθηκε του στρατιωτικού αυτού σώματος κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ του 1980-88 και της ανασυγκρότησης που ακολούθησε.

Πέντε άνδρες φορούν στρατιωτικές στολές, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του ναυτικού που επιβλέπει τις επιθέσεις του Ιράν σε πλοία του Κόλπου. Δίπλα του είναι ο Αχμάντ Βαχιντί, ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις προσπάθειες καταστολής του γυναικείου κινήματος για την αποβολή της μαντίλας πριν από τέσσερα χρόνια. Ίδρυσε τη Δύναμη Κουντς, τον διεθνή βραχίονα των Φρουρών της Επανάστασης, ο οποίος ελέγχει το δίκτυο των περιφερειακών αντιπροσώπων του. Ο μόνος άνδρας με τουρμπάνι είναι Χουσεΐν Ταέμπ. Πρώην διευθυντής της υπηρεσίας πληροφοριών των Φρουρών της Επανάστασης. Τώρα ηγείται της Μπασίτζ, της παραστρατιωτικής εθελοντικής δύναμης που έχει αναλάβει την απομάκρυνση των διαδηλωτών από τους δρόμους.