Politico: ο αγώνας δρόμου της ουκρανίας για αεράμυνα και η εξάντληση των δυτικών οπλοστασίων

Η Ευρώπη επιδίδεται σε έναν πραγματικό αγώνα δρόμου για την εξεύρεση επίσης πυραύλων αναχαίτισης, προκειμένου να ενισχύσει την ολοένα και πιο απελπισμένη Ουκρανία. Το Κίεβο βιάζεται να θωρακίσει την αεράμυνά του απέναντι στις βαλλιστικές απειλές, εν όψει της αναμενόμενης ρωσικής χειμερινής επίθεσης, παρόλα αυτά η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη.

Σύμφωνα με το Politico, η νέα παραγωγή θα καθυστερήσει υπερβολικά, ο πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν έχει συρρικνώσει τα αμερικανικά αποθέματα, και αρκετοί από τους κορυφαίους Ευρωπαίους υποστηρικτές του Κιέβου δηλώνουν ότι δεν έχουν πλέον περιθώρια για ασφαλείς παραχωρήσεις.

Το Κίεβο ασκεί ασφυκτικές πιέσεις σε Ελλάδα και Ισπανία προκειμένου να ενισχύσει την άμυνά του

Δραματικές ελλείψεις στα πυρομαχικά αναχαίτισης εν όψει του δύσκολου ουκρανικού χειμώνα

Αυτό οδήγησε το Βερολίνο και άλλες πρωτεύουσες της Βόρειας Ευρώπης να παροτρύνουν τα υπόλοιπα κράτη της ηπείρου να επανεξετάσουν τι περισσότερο μπορούν να προσφέρουν. Ο υπουργός Άμυνας της Νορβηγίας, Τόρε Σάντβικ, προειδοποίησε ότι η τρέχουσα κατάσταση δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα, τονίζοντας ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να αναλάβουν δράση.

Η εξάντληση του Βορρά μεταφέρει ασφυκτική πίεση σε χώρες που διαθέτουν τα αναγκαία αποθέματα, όπως η Πολωνία, η Ισπανία και η Ελλάδα. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στους προηγμένους πυραύλους PAC-2 και PAC-3, οι οποίοι αποτελούν τη μοναδική αποτελεσματική ασπίδα απέναντι στα ταχύτατα ρωσικά όπλα. Ενώ η Ουκρανία μπορεί να χρησιμοποιήσει φθηνότερα συστήματα για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, για τους βαλλιστικούς πυραύλους η εξάρτησή της από τα αμερικανικά συστήματα είναι απόλυτη.

Η αποδέσμευση, ωστόσο, εγκυμονεί σοβαρούς πολιτικούς κινδύνους. Όταν η Βαρσοβία επιβεβαίωσε τον Ιούλιο τη μεταφορά μόλις πέντε πυραύλων τύπου PAC-3, μετά από αιτήματα του Γενικού Γραμματέα Μαρκ Ρούτε και Αμερικανών διοικητών, προκλήθηκε θύελλα αντιδράσεων. Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αποδυναμώνει την εθνική άμυνα τη στιγμή που ρωσικά όπλα παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της. Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αισθάνονται πλέον ότι δεν μπορούν να γλυτώσουν από την ανασφάλεια, θεωρώντας την αεράμυνά τους ήδη ανεπαρκή.

Αυτό στρέφει την προσοχή στη Νότια Ευρώπη. Στην Ισπανία, ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ είχε επιβεβαιώσει παλαιότερα την αποστολή υλικού, χωρίς όμως να αποκαλύπτει ακριβείς αριθμούς. Η Ελλάδα, από την πλευρά της, η οποία παραδοσιακά θεωρεί την Τουρκία ως τη μεγαλύτερη εθνική απειλή, δεν έχει ανακοινώσει καμία μεταφορά προς την Ουκρανία. Αυτό συμβαίνει παρά τα έντονα δημοσιεύματα του καλοκαιριού, τα οποία ανέφεραν ότι το Κίεβο είχε ζητήσει έως και διακόσιους παλαιότερους πυραύλους PAC-2 από την Αθήνα.

Ο καθοριστικός ρυθμιστής παραμένει η Ουάσιγκτον. Καθώς οι περισσότεροι πύραυλοι κατασκευάζονται στην Αμερική, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κρατά τα κλειδιά της λύσης. Αν και αρχικά είχε δημιουργήσει προσδοκίες ότι θα επέτρεπε στο Κίεβο την εγχώρια παραγωγή κατόπιν άδειας, πρόσφατα ανασκεύασε, επικαλούμενος τη δυσκολία παραχώρησης τέτοιας ευαίσθητης τεχνολογίας.

Ο πραγματικός λόγος, ωστόσο, κρύβεται στις αμερικανικές αποθήκες. Μετά τη σφοδρή σύγκρουση με το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σχεδόν εξαντλήσει τα δικά τους αποθέματα. Απαντώντας στις εκκλήσεις του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν αφοπλιστικός, δηλώνοντας ότι και η Αμερική χρειάζεται τους πυραύλους της.