Πρόοδος για την κοινωνία είναι να έχει λιγότερους φυλακισμένους όχι περισσότερους

Κάποια στιγμή πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Πρόοδος για μια κοινωνία δεν είναι να έχει περισσότερους ανθρώπους στις φυλακές. Αφενός γιατί αυτό σημαίνει ότι έχει εφαρμοστεί μια αποτυχημένη αντιεγκληματική πολιτική που οδηγεί στην αύξηση των σοβαρών αδικημάτων και άρα του αριθμού των φυλακισμένων. Αφετέρου, γιατί όσο αυξάνεται ο αριθμός των κρατουμένων, τόσο πιθανότερο είναι οι άνθρωποι αυτοί να παραμείνουν στο φάσμα της παραβατικότητας, όταν βγουν από τη φυλακή, και άρα να επιστρέψουν σε αυτή.

Μόνο που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έχει αυτή την αντίληψη της προόδου μιας κοινωνίας.

Γι’ αυτό και έχει επιδοθεί σε μια αναδρομική επίθεση στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, επειδή στη θητεία της είχε μικρότερο αριθμό κρατουμένων από την τωρινή κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση δεν θέλει να μιλήσει για το εάν υποχωρεί η εγκληματικότητα ή εάν αυξάνεται. Ούτε θέλει να συζητήσει για το τι προκαλεί την εγκληματικότητα και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί στο μέλλον. Και σίγουρα είναι έξω από τη λογική της ότι ο σωφρονισμός σκοπό έχει την επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία και μια δεύτερη ευκαιρία.

Βεβαίως, η πολιτική υποκρισία αυτών των επιλογών αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η ίδια η κυβέρνηση χρησιμοποίησε την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία για να εξασφαλίσει την ασυλία δικών της υπουργών που είχαν εμπλοκή σε μεγάλα σκάνδαλα. Κοντολογίς, η ποινική αυστηρότητα πάει περίπατο όταν μιλάμε για στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Η αντιεγκληματική πολιτική – που στην πραγματικότητα δεν μπορεί παρά να είναι και μια κοινωνική πολιτική και να αναμετριέται με τις μεγάλες κοινωνικές ανισότητες και τις μορφές κοινωνικού αποκλεισμού – είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί στα χέρια μιας κυβέρνησης που είναι έτοιμη να επιλέξει ακόμη και την κοινωνική οπισθοδρόμηση για να εκμεταλλευτεί την ανασφάλεια των πολιτών που η ίδια προκαλεί με τις πολιτικές της.