Πρωτόγνωρα τοπία, προσκρούσεις μετεωριτών και μια απόκοσμη έκλειψη – Τι είδαν οι αστροναύτες του Artemis II

Οι τέσσερις αστροναύτες της αποστολής Artemis II, της πρώτης πτήσης γύρω από τη Σελήνη εδώ και πάνω από μισό αιώνα, βρίσκονται στον δρόμο της επιστροφής έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ της μεγαλύτερης απόστασης στην οποία έχει ταξιδέψει ποτέ ο άνθρωπος,.

Συνέλεξαν επίσης σπάνιες, εξωγήινες εμπειρίες: παρατήρησαν περιοχές της Σελήνης που μέχρι σήμερα δεν είχε δει ανθρώπινο μάτι, είδαν μικρομετεωρίτες να χτυπούν το φεγγάρι και θαύμασαν μια αιθέρια ηλιακή έκλειψη, διαφορετική από αυτές που γνωρίζουμε στη Γη.

H δεκαήμερη αποστολή της NASA κορυφώθηκε τη Δευτέρα με ένα πέρασμα πάνω από την αθέατη πλευρά του φεγγαριού, περίπου 6.550 χιλιόμετρα από την επιφάνεια.

Στη διάρκεια της εξάωρης πτήσης, η κάψουλα Orion έφτασε σε μέγιστη απόσταση 406.771 χιλιομέτρων από τη Γη, καταρρίπτοντας το ρεκόρ απόστασης που κατείχε από το 1970 η αποστολή Apollo 13.

Η Γη δύει στον ορίζοντα του φεγγαριού σε εικόνα που τραβήχτηκε τη Δευτέρα 6 Απριλίου (NASA)

Η πορεία που ακολούθησε το Orion επέτρεψε στο πλήρωμα να παρατηρήσει τμήματα της αθέατης πλευράς που δεν είχαν δει μέχρι σήμερα άνθρωποι στο ηλιακό φως. Περίπου το ένα πέμπτο της αθέατης πλευράς ήταν φωτισμένο από τον Ηλιο στη διάρκεια του κοντινού περάσματος, μεταξύ άλλων η Ανατολική Θάλασσα (Mare Orientale), ένας κρατήρας διαμέτρου 920 χιλιομέτρων, ο οποίος δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση ενός αστεροειδή που έλιωσε τον σεληνιακό μανδύα και άφησε ομόκεντρους κυματισμούς στην επιφάνεια.

Η μια πλευρά της Σελήνης δεν είναι ποτέ ορατή από τη Γη επειδή ο δορυφόρος μας χρειάζεται ακριβώς τον ίδιο χρόνο να συμπληρώσει μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του και μια περιφορά γύρω από τη Γη.

H αστροναύτης της NASA Κριστίνα Κοχ θαυμάζει τη Γη καθώς το Orion ταξίδευε προς τη Σελήνη στις 2 Απριλίου (NASA)

Αυτό δεν είναι τυχαίο: το φεγγάρι περιστρεφόταν κάποτε ταχύτερα αλλά επιβραδύνθηκε λόγω των παλιρροϊκών δυνάμεων που δέχεται από τη Γη. Ενα μέρος της κινητικής της ενέργειας χάθηκε υπό τη μορφή θερμότητας λόγω της εσωτερικής παλιρροϊκής τριβής.

Στριμωγμένοι στην κάψουλα Orion, σε μέγεθος μεγάλου αυτοκινήτου, οι αστροναύτες ανέφεραν ότι είδαν τουλάχιστον πέντε λάμψεις από προσκρούσεις μικρομετεωριτών στη σκοτεινή πλευρά, μια υπενθύμιση του πόσο επικίνδυνο είναι το σεληνιακό περιβάλλον.