Ίσως οι νέοι δεν είναι τόσο αποστασιοποιημένοι από την πολιτική όσο νομίζουμε

Ένας έφηβος κοιτάζει το κινητό του στο τραπέζι, σχεδόν δεν σηκώνει το βλέμμα του και απαντά στις ερωτήσεις μονολεκτικά.

Για πολλούς ενήλικες, αυτή η εικόνα έχει καταστεί σύμβολο ενός ευρύτερου φόβου: οι νέοι σήμερα είναι αποκομμένοι από την πραγματικότητα, αποστασιοποιημένοι και ίσως αδιάφοροι για τον κόσμο γύρω τους.

Οι ανησυχίες για τη μείωση της συμμετοχής στα κοινά συχνά εντείνουν αυτή την αγωνία.

Ωστόσο οι Kimia Shirzad και Jen Agans, ερευνήτριες που μελετούν την ανάπτυξη των εφήβων, πιστεύουν ότι αυτή η εικόνα είναι ελλιπής, όπως γράφουν σε ένα άρθρο τους στο The Conversation.

Όπως υποστηρίζουν, οι ενήλικες συμβάλλουν στη διαμόρφωση του περιβάλλονρος στο οποίο οι νέοι μαθαίνουν να συνεισφέρουν ή να μην συνεισφέρουν.

Ανησυχώντας ότι οι νέοι αποσυνδέονται από τη συμμετοχή στην κοινωνία των πολιτών, οι ενήλικες ενδέχεται να παραβλέπουν τόσο τον δικό τους ρόλο στην προώθηση της συμμετοχής όσο και τους πολλούς τρόπους με τους οποίους οι νέοι ήδη συνεισφέρουν.

Η συμμετοχή των νέων στην κοινωνία των πολιτών και στην κοινότητα έχει σημασία, διότι βοηθά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, σχέσεων και συνηθειών συμμετοχής που μεταφέρονται στην ενήλικη ζωή.

Πώς εκφράζουν στην πραγματικότητα οι έφηβοι το ενδιαφέρον τους για τον κόσμο γύρω τους και τι τους βοηθά να το κάνουν;

Αυτές οι μορφές συνεισφοράς στην κοινωνία έχουν σημασία. Αλλά δεν είναι όλη η ιστορία.

Σε δύο πρόσφατες μελέτες, έγινε έρευνα σε 723 Αμερικανούς εφήβους, με μέση ηλικία τα 15 ετών, για να γίνει κατανοητό τι προδικάζει αν οι έφηβοι θα συνεισφέρουν στην κοινωνία και πώς μοιάζει η συνεισφορά τους.