Η συνταγματική αναθεώρηση ράγισε (κι άλλο) την πολιτική βιτρίνα μητσοτάκη

Πολιτικά απομονωμένος βγαίνει μετά και την πρώτη ψηφοφορία για τη συνταγματική αναθεώρηση στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, πέραν των δικών του βουλευτών, μπόρεσε να βρει στήριξη, στα επιμέρους άρθρα, μόνο από πρώην βουλευτές των Σπαρτιατών (δηλαδή πρώην επίλεκτους του Κασιδιάρη) και από τον πρώην βουλευτή της Ελληνικής Λύσης Παύλο Σαράκη.

Η ουσία είναι πως όλα αυτά έρχονται να επιβεβαιώσουν το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξαρχής χρησιμοποίησε τη συνταγματική αναθεώρηση ως εργαλείο για τις μικροκομματικές του σκοπιμότητες.

Αλλά και προσπαθώντας να ανακτήσει τη χαμένη πρωτοβουλία των κινήσεων και να ορίσει την ατζέντα, με την ελπίδα να πάψουν να κυριαρχούν στην επικαιρότητα θέματα που προκαλούν κυβερνητική φθορά, όπως τότε, που ο Κυρ. Μητσοτάκης αποφάσιζε να επισπεύσει το επίσημο άνοιγμα της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση, ήταν οι αγροτικές κινητοποιήσεις, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ή το εργατικό δυστύχημα στα Τρίκαλα.

Το θέμα είναι ότι η πρόταση για τον ΠτΔ μόνο πεδίο συναίνεσης των πολιτικών κομμάτων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει, αφού το ιστορικό της στάσης του Κυρ. Μητσοτάκη στην τελευταία αναθεώρηση είναι ιδιαίτερα βεβαρημένο.

Ενώ, δηλαδή, όλες οι πολιτικές δυνάμεις είχαν συμφωνήσει στην τότε προτείνουσα Βουλή (με πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ) ότι η εκλογή του ΠτΔ πρέπει να αποσυνδεθεί από την πιθανότητα πρόωρης διάλυσης της Βουλής και προκήρυξης εκλογών, στη συνέχεια, στην αναθεωρητική Βουλή (με πλειοψηφία πια της ΝΔ) η αναθεώρηση που προκρίθηκε πήγε πέρα από αυτό, φτάνοντας στο σημείο να επιτρέπει την εκλογή ΠτΔ ακόμα και με απλή πλειοψηφία.