Στάλε σολμπάκεν: η ανακοπή του 2001, η «αναγέννηση» της νορβηγίας και το φιλί που έγραψε ιστορία στο φετινό μο

Το απόγευμα της 23ης Ιουνίου, για λίγα δευτερόλεπτα, το ποδόσφαιρο δεν έμοιαζε να έχει σημασία. Τα μάτια όλων δεν βρίσκονταν στον αγωνιστικό χώρο, εκεί που οι παίκτες της Νορβηγίας έμεναν στο χορτάρι έχοντας κερδίσει τη Σενεγάλη με 3-2, αλλά σε έναν 58χρονο που έτρεχε στις κερκίδες για να δώσει ένα φιλί στη σύζυγό του. Ήταν ο Στάλε Σολμπάκεν.

Το ημερολόγιο έγραφε 13 Μαρτίου 2001, όταν ο Σολμπακεν κατέρρευσε ξαφνικά μέσα στο γήπεδο κατά τη διάρκεια της προπόνησης με τη φανέλα της Κοπεγχάγης. Η καρδιά του σταμάτησε για περίπου 7-8 λεπτά.

Οι παίκτες κάλεσαν άμεσα ασθενοφόρο, ενώ ο γιατρός της ομάδας, Φρανκ Όντγκαρντ, του έδωσε τις πρώτες βοήθειες. Λίγες ημέρες αργότερα, στο νοσοκομείο, οι γιατροί του τοποθέτησαν βηματοδότη, αλλά η καριέρα του ως παίκτης είχε τελειώσει.

Πίσω από αυτή τη δοκιμασία, υπήρχε και μια οικογένεια που προσπαθούσε να σταθεί όρθια.  Ο Σολμπάκεν έχει αναφερθεί στη σύζυγό του, περιγράφοντας εκείνη την περίοδο ως μια από τις πιο δύσκολες στη ζωής της οικογένειας.

Ήταν, όπως έχει πει στη νορβηγική τηλεόραση NRK, μια νεαρή γυναίκα, 23 – 24 ετών τότε, που ξαφνικά βρέθηκε να μεγαλώνει δύο μικρά παιδιά μόνη της, ενώ ο σύζυγός της βρισκόταν ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο.

Γι’ αυτό και η εικόνα του, χρόνια αργότερα, να ανεβαίνει στις κερκίδες για να αγκαλιάσει και να φιλήσει τη σύζυγό του, δύσκολα μπορεί να ερμηνευτεί ως ένας ακόμη ποδοσφαιρικός πανηγυρισμός.

Για όσους γνωρίζουν την ιστορία του, εκείνη η σύντομη αγκαλιά κουβαλά το βάρος μιας ολόκληρης διαδρομής. Μιας διαδρομής που ξεκίνησε τη μέρα που η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά και που, κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, του χάρισε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Εκείνη τη στιγμή δεν πανηγύριζε μόνο μια μεγάλη νίκη της Νορβηγίας και την πρόκριση. Έμοιαζε να ευχαριστεί σιωπηλά τον άνθρωπο που στάθηκε δίπλα του όταν το μέλλον τους ήταν αβέβαιο, τη γυναίκα που βρέθηκε ξαφνικά μόνη με δύο μικρά παιδιά, περιμένοντας να μάθει αν ο σύζυγός της θα ξυπνήσει ξανά.

Στον κόσμο του ποδοσφαίρου, οι στιγμές κρίνονται συνήθως από το αποτέλεσμα, τα γκολ και τους τίτλους. Υπάρχουν όμως και κάποιες εικόνες που ξεπερνούν το ίδιο το παιχνίδι. Η αγκαλιά του Σόλμπακεν ανήκει σε αυτές.