←
Στερεύει η ελλάδα από εργατικά χέρια; - σε ποιους κλάδους καταγράφονται ελλείψεις

Στερεύει η ελλάδα από εργατικά χέρια; - σε ποιους κλάδους καταγράφονται ελλείψεις

Χρόνος ανάγνωσης: 3 λεπτά
Κοινοποίηση Tweet

Στα νησιά του Αιγαίου τα ξενοδοχεία άνοιξαν φέτος με λιγότερο προσωπικό απ’ όσο χρειάζονταν. Στα εργοτάξια της Αττικής οι εργολάβοι ανεβάζουν τα ημερομίσθια χωρίς να βρίσκουν εργάτες και στις αγροτικές περιοχές οι παραγωγοί περιμένουν εργάτες που δεν φτάνουν ποτέ. Το παράδοξο της ελληνικής οικονομίας του 2025 είναι ότι η ανεργία υποχωρεί στο χαμηλότερο επίπεδο από το 2009, ενώ οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού διευρύνονται, αγγίζοντας πολλούς από τους κλάδους που στηρίζουν την ανάπτυξη και τα δημόσια έσοδα της χώρας.

Ο τουρισμός είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Για τη σεζόν του 2025 εκτιμήσεις αναφέρουν 80.000 κενές θέσεις σε ξενοδοχεία και εστίαση. Μάγειρες, σερβιτόρους, καμαριέρες, τεχνικούς υποστήριξης, ακόμη και ναυαγοσώστες. Πολλές επιχειρήσεις στράφηκαν σε εργαζομένους από το εξωτερικό, άλλες βελτίωσαν παροχές διαμονής και σίτισης, ενώ αρκετές αναγκάστηκαν να λειτουργήσουν με μειωμένο προσωπικό.

Για τη σεζόν του 2025 εκτιμήσεις αναφέρουν 80.000 κενές θέσεις σε ξενοδοχεία και εστίαση

Τα πραγματικά κενά ενδέχεται να είναι μεγαλύτερα και στην πραγματικότητα να προκαλούν επιπτώσεις στην ποιότητα των υπηρεσιών και στην αξία της τουριστικής εμπειρίας. Κάθε κενή  θέση δεν είναι απλώς απώλεια παραγωγής, είναι και απώλεια φορολογητέου εισοδήματος, ασφαλιστικών εισφορών και, τελικά, ενός τμήματος της φορολογικής βάσης της τουριστικής οικονομίας.

Έρευνες καταγράφουν αύξηση στην απασχόληση του κλάδου άνω του 5% στο πρώτο τρίμηνο του 2025, αλλά ταυτόχρονα και σοβαρές ελλείψεις σε  εργάτες. Σε μεγάλο τμήμα της αγοράς, ειδικά σε έργα σε τουριστικές περιοχές, τα ημερομίσθια για ανειδίκευτους εργάτες έχουν φτάσει σε επίπεδα που μέχρι πριν λίγα χρόνια τα έπαιρναν έμπειροι τεχνίτες.

Με δεδομένο ότι η κατασκευαστική δραστηριότητα είναι από τους κεντρικούς πυλώνες της ανάπτυξης, οι ελλείψεις προσωπικού στον κλάδο δεν περιορίζουν μόνο το ΑΕΠ, αλλά και τα φορολογικά έσοδα που σχετίζονται με εισόδημα, ΦΠΑ και ασφαλιστικές εισφορές.

Στην αγροτική οικονομία και τη μεταποίηση, το πρόβλημα ίσως ειναι βαθύτερο. Δεδομένα από μελέτες μετανάστευσης εργατων δείχνουν ότι η Ελλάδα χρειάζεται περίπου 360.000 ξένους εργαζόμενους για να καλύψει θέσεις σε γεωργία, τουρισμό και κατασκευές, αλλά έχει εξασφαλίσει περίπου το ένα τέταρτο. Αυτό μεταφράζεται σε πίεση για την ολοκλήρωση συγκομιδών, στη δυσκολία συγκράτησης των τιμών τροφίμων και τελικά σε κίνδυνο αποσταθεροποίησης κρίσιμων τμημάτων της παραγωγικής αλυσίδας.

Η εικόνα δεν περιορίζεται στα παραδοσιακά επαγγέλματα. Η ζήτηση για ψηφιακές και πράσινες δεξιότητες αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από την προσφορά. Οι ελλείψεις σε ειδικότητες τεχνολογίας, ενεργειακής αναβάθμισης και διαχείρισης δεδομένων είναι δομικό προβλημα.

Η Ελλάδα τοποθετείται ανάμεσα στις χώρες που πρέπει να επενδύσουν περισσότερο σε επανακατάρτιση, ώστε η περιορισμένη προσφοράς να μην αποτελέσει φρένο στις επενδύσεις των επόμενων ετών.

Όσο περισσότερο διαπιστώνεται ότι η οικονομία αναπτύσσεται με ελλείψεις στο εργατικό δυναμικό, τόσο πιο ορατό γίνεται ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο αναπτυξιακό είναι και φορολογικό.