Στραπάτσο για τον τραμπ - νίκες αλλά και «μικρό καλάθι» για τους δημοκρατικούς - κρίση και πόλωση στις ηπα

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ ήταν ένα ισχυρό ράπισμα για τον Ντόναλντ Τραμπ. Οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν την πλειοψηφία και στα δύο σώματα του Κογκρέσου σε μία προεκλογική εκστρατεία που ο Τραμπ είχε φροντίσει να μετατρέψει σε προσωπικό στοίχημα για τον ίδιο.

Η ήττα του Τραμπ, ήταν και ήττα των μεγιστάνων φίλων του οι οποίοι είδαν τα εκατομμύριά τους να πηγαίνουν στον βρόντο. Ο Έλον Μασκ που δαπάνησε μισό δισ. για να στηρίξει ρεπουμπλικανούς υποψηφίους δεν έκρυψε την απογοήτευσή του.

Πράγματι, δεν είναι κρυφό ότι ο Έλον Μασκ έχει επιλέξει το Τέξας για μία σειρά από μπίζνες, με τους Ρεπουμπλικανούς να του υπόσχονται μηδενικό έλεγχο και λογοδοσία.

Η πανηγυρική νίκη του Τραμπ το 2024 έγινε δεκτή από διεθνείς ηγέτες αλλά και την πλειοψηφία των αναλυτών ως μία ιστορική καμπή που σηματοδοτεί τη δεξιά μετατόπιση της αμερικανικής κοινωνίας. Για τους ηγέτες της Δύσης αυτό σήμανε την προσαρμογή τους σε πιο δεξιές θέσεις και την αποδοχή του Τραμπ ως τμήμα μιας νέας κανονικότητας, παρά την επιθετική του στάση.

Οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν πριν από δύο χρόνια τη λαϊκή ψήφο και κατέγραψαν πρωτιές σχεδόν σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Τώρα η εικόνα είναι ανάποδη. Οι νέοι άνδρες, οι γυναίκες, οι Αφροαμερικανοί, οι ισπανόφωνοι, στήριξαν στην πλειοψηφία τους τους Δημοκρατικούς.

Όσοι το 2024 προέβλεπαν έναν βαρύ συντηρητικό χειμώνα διαψεύστηκαν, καθώς δεν υπολόγιζαν την πόλωση που κυριαρχεί και στην αμερικανική κοινωνία και τις ανοιχτές αντιπαραθέσεις και εξελίξεις που άλλοτε μπορεί να στρέφουν την πλάστιγγα στα αριστερά και άλλοτε στα δεξιά.

Πολύ περισσότερο δεν υπολογίζουν ότι η κρίση της αμερικανικής ηγεμονίας που δεν είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του Τραμπ – αν και σίγουρα την επιδείνωσε – προκαλεί σεισμικές αναταράξεις σε όλο τον κόσμο και έχει συνέπειες ακόμα και στο εσωτερικό των μητροπόλεων.

Η δυσαρέσκεια της βάσης των Δημοκρατικών έδωσε τον χώρο στον Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει τις εκλογές με μία σειρά από υποσχέσεις που τελικά δεν κράτησε.

Τα δύο χρόνια της διακυβέρνησής του παρόλα αυτά σημαδεύτηκαν από έντονες κοινωνικές αντιδράσεις. Ο ξεσηκωμός ενάντια στην ICE που οργανώθηκε από τα κάτω, οικοδόμησε κοινωνικές συμμαχίες και οδήγησε σε υποχώρηση τον Τραμπ σε ένα θέμα όπως η μετανάστευση που θεωρούνταν προνομιακό του πεδίο.

Οι διαδηλώσεις No Kings, κάποιες από αυτές κατέγραψαν ιστορικό ρεκόρ συμμετοχής, αμφισβήτησαν την ισχύ ενός προέδρου που πολλές φορές θέλει να εμφανίζεται ως αυτοκράτορας.