Η 11η σεπτεμβρίου δεν τελείωσε ποτέ: 25 χρόνια μετά, η αμερική πληρώνει ακόμη το τίμημα

Είκοσι πέντε χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, η μνήμη εκείνης της ημέρας παραμένει ζωντανή.

Για τις οικογένειες των σχεδόν 3.000 θυμάτων, ο χρόνος δεν κατάφερε να σβήσει την απώλεια.

Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όμως, η 11η Σεπτεμβρίου δεν υπήρξε μόνο μια ανείπωτη εθνική τραγωδία.

Αποδείχθηκε ένα ιστορικό σημείο καμπής, που επηρέασε την εξωτερική πολιτική, τις ατομικές ελευθερίες, την κοινωνική συνοχή και τελικά την ίδια την εικόνα της Αμερικής στον κόσμο.

Η Τζένα Τζέικομπς ΜακΠάρτλαντ θυμάται ακόμη με ανατριχιαστική καθαρότητα εκείνο το πρωινό, όπως είπε στον Guardian.

Ήταν εννέα μηνών έγκυος και καθάριζε το μπάνιο, έχοντας ανοιχτή την τηλεόραση. Όταν πληροφορήθηκε ότι ένα αεροπλάνο είχε προσκρούσει στον βόρειο πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, τηλεφώνησε στο γραφείο του συζύγου της, Άριελ Τζέικομπς.

Τότε έμαθε ότι εκείνος βρισκόταν στο εστιατόριο Windows on the World, στην κορυφή του πύργου.

Ο Άριελ δεν πρόλαβε να γνωρίσει τον γιο του, Γκάμπριελ, ο οποίος γεννήθηκε έξι ημέρες μετά την επίθεση.

Η ΜακΠάρτλαντ κατάφερε με τα χρόνια να ξαναχτίσει τη ζωή της. Παντρεύτηκε, δημιούργησε οικογένεια, ίδρυσε φιλανθρωπική οργάνωση για ανθρώπους που πενθούν και ακολούθησε επαγγελματική πορεία ως σεφ. Ωστόσο, η απώλεια παραμένει μέρος της καθημερινότητάς της.

Κάθε επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου επισκέπτεται το νεκροταφείο όπου έχουν ταφεί τμήματα των οστών του συζύγου της. Για εκείνη, ο θρήνος δεν είναι κάτι που τελειώνει. Είναι κάτι που κατοικεί μέσα στον άνθρωπο και επιστρέφει απρόσμενα, μέσα από μια εικόνα, μια ταινία ή μια φράση.