Τα αμαρτήματα του στάρμερ που παρέδωσαν τη βρετανία στον φάρατζ

Εάν οι περιφερειακές εκλογές στο Ην. Βασίλειο -στις οποίες εκλέχτηκαν μέλη τοπικών συμβουλίων στην Αγγλία και των εθνικών κοινοβουλίων σε Ουαλία και Σκωτία- θεωρηθούν ως δημοψήφισμα για τα δύο χρόνια πρωθυπουργίας Κιρ Στάρμερ, τότε οι πολίτες ψήφισαν τον αποχώρησή του. Ήδη το υπουργικό συμβούλιο της Τρτης 12 Μαίου είναι κρίσιμο για τον ίδιο και το κόμμα. Πρόκειται όμως για μια εξέλιξη για την οποία ειδικοί συμφωνούν ότι ευθύνεται ο ίδιος.

Όπως αναφέρει το έγκριτο αμερικανικό περιοδικό The Nation οι Εργατικοί υπέστησαν τη χειρότερη ήττα τους σε τοπικές εκλογές στην ιστορία τους.

Έχασαν σχεδόν 1.500 έδρες στην τοπική αυτοδιοίκηση στην Αγγλία και τον έλεγχο περισσότερων από 37 συμβουλίων. Έχασαν στον βορρά, στα Μίντλαντς και στον νότο. Έχασαν συμβούλια και δημαρχίες δήμων στο Λονδίνο. Έχασαν τον έλεγχο του ουαλικού κοινοβουλίου, του Senedd, για πρώτη φορά στα 27 χρόνια της ιστορίας του — μια συντριβή που σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά εδώ και πάνω από έναν αιώνα που οι Εργατικοί απέτυχαν να κερδίσουν οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση στην Ουαλία.

Για να υπογραμμιστεί το βάθος της κρίσης, το περιοδικό σημειώνει πως η εν ενεργεία πρώτη υπουργός των Εργατικών στην Ουαλία, Ελούνεντ Μόργκαν, έγινε η πρώτη επικεφαλής εθνικής κυβέρνησης στη βρετανική ιστορία που έχασε την έδρα της ενώ βρισκόταν στην εξουσία.

Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα των απωλειών των Εργατικών ήταν κέρδη του Reform του Νάιτζελ Φάρατζ. Το Reform αύξησε την παρουσία του στην τοπική αυτοδιοίκηση κατά περισσότερες από 1.400 έδρες, περίπου 1.000 περισσότερες από το επόμενο κόμμα. Πήρε τον έλεγχο 14 συμβουλίων, από το Σάντερλαντ στον βορρά της Αγγλίας μέχρι το Σάφολκ και το Έσεξ, τα οποία πήρε από τους Συντηρητικούς, στα ανατολικά, ακόμη και τον δήμο Χέιβρινγκ του Λονδίνου.

Το ερώτημα δεν είναι αν θα φύγει ο Στέρμερ, αλλά πώς το υπόλοιπο κόμμα αντιλαμβάνεται τη φύση της τεράστιας αποτυχίας του.

Το Reform, για παράδειγμα, έχει ζητήσει μαζικές απελάσεις, το τέλος του βρετανικού συστήματος ασύλου και την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αντί να αντιταχθεί σε αυτή τη ρατσιστική επίθεση εναντίον των μεταναστών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Στάρμερ αποφάσισε να κάνει μεγάλο μέρος της δουλειάς του Reform για λογαριασμό του.

Πριν από τις εκλογές, σχεδόν 150 φιλανθρωπικές οργανώσεις, κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι προειδοποίησαν ότι οι πρόσφατα προτεινόμενες αλλαγές της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό σύστημα θα έθεταν σε κίνδυνο τα δικαιώματα εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών στο Ην. Βασίλειο. Αυτές περιλαμβάνουν σχέδια να δοθεί στις μεταναστευτικές αρχές η εξουσία να χρησιμοποιούν βία εναντίον παιδιών, μεταξύ άλλων να τα περνούν χειροπέδες και να τα χειρίζονται σωματικά κατά τη διάρκεια αναγκαστικών απομακρύνσεων.

Στη συνέχεια το The Nation υπογραμμίζει πως ο Στάρμερ, διπλασιάζοντας την καταστολή των φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων, έχει αλλάξει δραματικά τη φύση της κρατικής εξουσίας και έχει δώσει σε μια πιθανή κυβέρνηση του Reform νέα εργαλεία για μια ολοκληρωτική καταστολή των πολιτικών ελευθεριών.